خلوص و ربا و ملاک های تشخیص آن
17ضایع نشدن عمل هیچ عاملی از جانب خداوند
چون هر عبادتی یک اثری دارد، اگر این میخواهد عبادت کند برای روزی، ممکن است خدا به او بدهد؛ کما اینکه شیطان هم که عبادت کرد برای نفس، خدا به او نفس داد و او را تا روز قیامت بر مردم گماشت. خدا عمل هیچ عاملی را ضایع نمیکند، و مزد همه را میدهد؛ اگر کسی دنیا بخواهد بسماللَه و کسی آخرت بخواهد بسماللَه!
﴿مَّن كَانَ يُرِيدُ ٱلۡعَاجِلَةَ عَجَّلۡنَا لَهُۥ فِيهَا مَا نَشَآءُ لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلۡنَا لَهُۥ جَهَنَّمَ يَصۡلَىٰهَا مَذۡمُومٗا مَّدۡحُورٗا * وَمَنۡ أَرَادَ ٱلۡأٓخِرَةَ وَسَعَىٰ لَهَا سَعۡيَهَا وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ كَانَ سَعۡيُهُم مَّشۡكُورٗا﴾.1
ما هم میدهیم، ما تربیت میکنیم، ما نمو میدهیم، حالا شما چه میکارید؟ اگر هندوانۀ ابوجهل (حنظل) زیر خاک بکنی ما آن را رشد میدهیم، تخم هندوانۀ شریفآباد قزوین را زیر خاکْ شیرین کن، و سرسبزش میکنیم، هر تخمی بکاری ما میرویانیم؛ این کار ماست. خدایا، پس بنابراین تمام کارهایی که من میکنم در ساعات شب و در ساعات روز تو بیا و آن را، نقاط ضعفش را بردار نگذار من با آن نقاط ضعف گرایش پیدا کنم، شیطان بر من غلبه کند، مفاسد را در نظر من بهصورت مصالح جلوه بدهد و این کارها را برای ریا و خودپسندی و برای آوازه و صیت و برای سمعه و گسترش عنوان و شخصیّت یا برای بزرگ منشی و تکبّر انجام بدهم؛ مرا از این افراد قرار مده!
فرق خشوع و خضوع
و اجعَلنی لک مِن الخاشِعین؛ «من را برای خودت قرار بده از خاشعین که قلبم شکسته باشد!»
نمیفرماید: واجعل لی من الخاشعین یا و اجعَلنی من الخاشعین؛ مرا از خاشعین قرار بده! میفرماید: و اجعلنی لک؛ «مرا برای خودت قرار بده از خاشعین!»
خشوع و خضوع معنایش فرق دارد؛ خضوع، آن فروتنی و تواضعی است که انسان ظاهراً میکند، مثلاً تعظیم میکند، احترام میکند؛ این را میگویند «خضوع». خشوع، مال قلب است، اگر قلب انسان نسبت به کسی تسلیم بشود و تواضع قلبی داشته باشد آن میشود «خشوع»، ﴿قَدۡ أَفۡلَحَ ٱلۡمُؤۡمِنُونَ * ٱلَّذِينَ هُمۡ فِي صَلَاتِهِمۡ خَٰشِعُونَ﴾؛2 یعنی نه اینکه آنها تواضع ظاهری دارند، تواضع ظاهری در نماز باید به جای خودش باشد! [بلکه] تواضع باطنی دارند، یعنی قلبشان شکسته است. «مرا از خاشعین قرار بده!» که قلبم در مقابل تو و در مقابل ارادۀ تو و محبّت تو منکسر و شکسته است!
- سوره إسراء(١٧) آیه ١٨ و ١٩. معاد شناسی، جلد ٨، ص ٢٠٨:
«هر کس که رویّه و مرامش این باشد که طالب دنیای عاجل و زودگذر باشد، ما آن مقداری را از دنیا که بخواهیم، نسبت به کسانی که بخواهیم میدهیم؛ لیکن سپس به دنبال آن جهنّم را برای او قرار دادهایم که بهطور مذموم و مطرود به آتش آن میرسد، و ملامت شده و دور افتاده در آن میسوزد.
و کسی که آخرت را طلب کند، و کوشش کافی و وافی برای ورود به آن بجای آورد، و از روی ایمان و ایقان باشد، البتّه سعی و کوشش آنها در نزد خداوند مشکور است.» - سوره مؤمنون (٢٣) آیه ١ و ٢.
- سوره إسراء(١٧) آیه ١٨ و ١٩. معاد شناسی، جلد ٨، ص ٢٠٨:

