توجه به بدن به عنوان مرکب روح در سلوک الی اللَه
19بیرون كه آمدیم یك دفعه راحت شدیم! انبساط پیدا كردیم، انشراح صدر پیدا كردیم.
ببینید! یك قبر آدم ناباب و آدم منحرف، وقتی در یكجا باشد چه تاثیراتی دارد؟ حالا محل رفت و آمد عدهای زیادی هم بود، محل رفت و آمد طوائف مختلف و سلسلههای كذایی. این چقدر تأثیر میكند و چقدر اثر دارد!!
به عكس وقتی كه انسان یك جایی میرود قبر یك ولی از اولیای الهی هست، بزرگی هست، اصلا بدون اینكه بفهمد، میگوید: چرا اینطوری است؟ چرا دلم باز شده؟ با اینكه خبر ندارد، ولی میگوید دلم باز شده! چقدر اینجا صفا دارد، چقدر اینجا روح دارد.
این آثاری كه مرحوم آقا در كتاب روح مجرد راجع به خصوصیات حضور و وجود مرحوم حدّاد نوشتهاند، اینها بیحساب نیست. این اولیا وقتی كه میروند اینطرف و آنطرف در اینجا قرار میگیرند، در آنجا قرار میگیرند، اینها چه آثاری از خودشان باقی میگذارند؟ اینها تأثیر چیست؟ تأثیر همان نفس است، كه نفس در همان عالم مثال و ملكوت آن مكان اثر میگذارد.
این تأثیر، تأثیری است كه در تغذیه برای انسان و برای سالك حاصل میشود. حالا چقدر ما باید مواظبت كنیم و مراقبت كنیم از اینكه این تأثیر تأثیرِ مثبتی باشد و تأثیر خلاف نباشد؟
لذا مرحوم آقا همیشه توصیه میكردند كه در كیفیت تغذیه و در كیفیت امساك و در سایر مسائل رفقا و تلامذه ایشان همانطوری كه در ماه مبارك توجه داشتهاند، همان حال را هم ادامه بدهند. مثلا اینكه در هر آنی فوراً انسان هرچیزی كه جلوی چشمش است را بخورد، حالا قبلا یك چیزی هم خورده است، مثلا یك میوهای خورده است، دوباره نیم ساعت دیگر یك چیزی میآورند، دوباره همان را هم میخورد، دوباره نیم ساعت بعد، باز هم بخورد. این برای انسان خوب نیست، بلكه انسان باید از این نقطه نظر دقّت بیشتری داشته باشد.
انشاءاللَه امیدواریم كه در فرصت دیگر و در مجلس دیگر به لطف خدا به ادامه این مطلب و ذكر خصوصیات و دادن ملاك به دست انسان بپردازیم. با توجّه به توصیهای كه شده، ما بیش از این مقدار دیگر توفیق نداریم كه خدمت رفقا باشیم و امیدواریم كه همینطور مستمرّ باشد و به تأخیر نیفتد. الآن از قبل از ماه مبارك به این طرف، ما دیگر توفیق برای زیارت رفقا نداشتهایم؛ امیدواریم خداوند این توفیق را همیشه و مستمرّ بگرداند.

