توجه به بدن به عنوان مرکب روح در سلوک الی اللَه

یك روز مرحوم قاضی رضوان اللَه علیه در میان اصحاب خود نشسته بودند و صحبت از این شد كه خب آن موقع ماشین نبود و خیابان‌ها آسفالت نبود و خاكی بود و كوچه‌ها خراب بود، وسایل وسایل همچین خیلی ابتدایی و پیش پا افتاده بود گفته‌اند دارند می‌آیند و خیابان‌ها را آسفالت می‌كنند، حركت ماشین و عبور و مرور دارد خوب می‌شود، تسهیل می‌شود، تسریع می‌شود و از این مسئله بعضی‌ها نگران بودند.

خب این قضیه همیشه بوده، یك نوع خشك‌مغزی و مقدس‌مآبی پیوسته بوده كه بعض از افراد هر نوع مسئله جدید و حادثه جدید را مخل می‌دانستند، مضر می‌دانستند و تصوّر بر این بوده كه حتما باید انسان از ابتدائی‌ترین وسائل و مسائل طبیعی استفاده كند و حتی خیلی‌ها وقتی ماشین آمده بود، سوار نمی‌شدند! سوار ماشین نمی‌شدند! سوار همان خر و گاو و اسب و این چیزها می‌شدند؛ می‌گفتند ماشین از چیزهایی است كه از آن‌طرف آمده، از تكنیك و تكنولوژی غرب است و امثال ذلك.

من یادم هست یك زمانی البته خب در زمان خودِ ما كه این مسئله نبوده وقتی كه بلندگو آمده بود، همین بلندگو، خیلی از مساجد بلندگو نمی‌بردند، حسینیه‌ها بلندگو نمی‌بردند، می‌گفتند میكروفون و بلندگو و این‌ها از غرب است و سزاوار نیست كه در مكانی كه منتسب به ائمه است در مكانی كه منتسب به مسائل روحانی است، این بوق شیطان اسمش را هم گذاشته بودند بوق شیطان! بیاید. خب این تصوّر، یك تصوّر نابجایی است. در مسائلی كه این‌ها مفید است و برای انسان وجودش انفع است از عدم، چرا انسان نباید استفاده كند؟ غرب هم همین آدم‌ها هستند دیگر! خب خدا همان‌طوری كه در ذهن این افراد می‌اندازد، در ذهن این افراد هم می‌اندازد دیگر. حتی از برق استفاده نمی‌كردند! می‌گفتند برق، الكتریسیته، كهربا، اینها چیزهایی است كه از آن‌طرف آمده! خب این‌ها غلط است، این خشك‌مغزی و مقدس‌مآبی‌ها غلط است، هر چیز جای خودش را دارد. همان‌طوری كه افراط غلط است، تفریط هم غلط است، همان‌طوری كه تفریط غلط است، افراط هم غلط است؛ همه اینها را باید دید كه در چه راستایی مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد؛ آن، مهم است.