اهمیت و خصوصیات دهه اول ماه ذی‌الحجة الحرام

لذا بزرگان نسبت به رعایت مراقبت در این ده روز خیلی توجّه داشتند، مرحوم آقا هر سال قبل از ورود به ماه ذوالحجة الحرام برای شاگردان و ارادتمندان خودشان صحبت می‌کردند و به اهتمام به پرداختن به دستورات این ده روز به آنها مطالبی را متذکّر می‌شدند.

از جمله مسائلی که باید در این ده روز به آن توجّه کرد، قضیۀ روزه است، که روزۀ این ده روز، البته به استثنای روز عید قربان و عید أضحی که روزه حرام است، این نُه روز روزه‌اش بسیار مؤکّد است، حتی در روز عرفه که در آن روزه بسیار بسیار تأکید شده است، خیلی تأکید شده و افراد عدیده‌ای گفته‌اند که در روزۀ روز عرفه به خصوص، حقائقی برای آنها منکشف شده است، گرچه مرحوم آقا می‌فرمودند که در روز عرفه یکی از امور بسیار مهم، پرداختن به دعای سیدالشهداء در روز عرفه است و آنقدر این دعا مهمّ است که اگر کسی احساس می‌کند با گرفتن روزه نمی‌تواند این دعا را بخواند، ایشان می‌فرمودند که دعا مقدّم بر روزه است.

و خیلی دعا دعای عجیبی است، واقعاً دعایی است که باید آن دعا با توجّه و با تأمّل خوانده شود، نه در جاهای شلوغ و پر سر و صدا که دعا می‌خوانند و وسط دعا شروع می‌کنند ترجمه کردن، روضه خواندن و غیره که اینها خراب می‌کند؛ دعا را همان جور باید خواند، باید همان‌طور که ائمّه فرموده‌اند، همان‎طور خواند. البته انسان باید به معانی توجّه داشته باشد، به معانی این ادعیه انسان باید توجّه داشته باشد، اما فرض کنید که می‌آیند خودشان شروع می‌کنند به نصیحت کردن، مثلا شخص دارد دعای کمیل می‌خواند، یک دفعه وسط دعای کمیل شروع می‎کند به نصیحت کردن، آخر به تو چه؟ دعایت را بخوان! اصلا حالِ مجلس و دعا و همه چیز گرفته می‌شود و آن شخص هم که حالا خودش در چه وضعیتی است خدا می‎داند!