مرتب سازی:
مراد از احیای مجالس ذکر اهل بیت علیهم السلام
4بزرگانِ از اهل معرفت، نسبت به احیای مكتب عاشورا از همه افراد اهتمامشان بیشتر بود؛ چرا؟ چون آنها در همان راه و در همان صراط بودند، مگر میتوانند غیر از آن را تبلیغ كنند؟! مگر میتوانند؟! مگر میتوانند در مكتب صدق باشند و آن لوادارش را معرّفی نكنند؟! مگر میتوانند در مكتب آزادی و حرّیت باشند، و سردمدارش را، و مبانی او را به دیگران نشان ندهند؟! مگر میشود؟!
مگر میشود خودِ آنها مبلّغ حرّیت و آزادی و صداقت و عدل و انصاف و اخلاق و كرامت باشند، ولكن پاسدار این مدرسه و این منهج را به دنیا اعلام نكنند؟ مگر میشود؟ دیگران باید به فكر باشند!، دیگران باید در كیفیت احیای این مجالس و محافل مواظب باشند!
میدانید چه میخواهم عرض كنم؟ دیگران باید مواظب باشند یك وقتی در این مجالسی كه تشكیل میدهند حرفی بر خلاف مصلحتشان زده نشود! اولیای خدا كه ابائی ندارند، هرچه میخواهد گفته بشود، بیاید بشود.
دیگران باید مواظب باشند كه از این محافل و مجالس برای بالا رفتن از نردبان مصالحِ دنیوی و منافع نفسانی استفاده بشود!. حتما در مجلس، ذكری از آنها بیاید!، حتما جریانی!، حتما یك قضیهای!، حتما ... بله! ولی یك عارف و یك ولی الهی كه میخواهد مجلس ذكر سیدالشهداء منعقد كند، كه دیگر به دنبال این نیست چه گفته بشود؟ چه نشود؟ آنجای مطلب را درز بگیریم!، آنجا را قیچی كنیم!، این را نگوییم به مصلحت نیست!، «مصلحت»، «فعلا ...» ...
من نمیدانم این مصلحت چه موقع تایمش تمام میشود؟ كی وقتش تمام میشود؟ مثل اینكه فقط در ظهور حضرت است كه این مصلحت وقتش تمام میشود!. از وقتی كه ما شنیدیم این مصلحت بوده است! ولی آنها در مجالسشان مصلحت نیست و مصلحت نیست، ندارند!
یك وقت در زمان سابق بود، در همان زمان شاه، ایام محرم ما با مرحوم آقا بعضی از مجالس میرفتیم.
میخواهم عرض كنم وقتی امام صادق میفرماید: خدا پدر و مادر كسی كه مجالس ذكر ما را احیا میكند و به پا میدارد بیامرزد، منظور از احیا چیست؟ روضه خواندن است؟! توی سر و سینه زدن است فقط؟! این میشود احیا؟! این احیا نیست! شما برای پدرتان هم كه فوت كرده مجلس فاتحه میگیرید و برایش هم گریه میكنید! مادرتان هم كه فوت كرده برایش این مجلس را میگیرید. این چه فرقی كرد؟! این كار را شما هم دارید انجام میدهید، پس فرق بین امام حسین و بین بقیه چه شد؟! شما برای عزیزی كه از دست دادهاید هم مجلس احیا میگیرید، مجلس ختم میگیرید، این ختمهای امروزی ... ختمهایی كه فقط در آن به تمجید از این شخص و كارهایش و مسائلش و فلان و یال و كوپال و از این كاغذپارهها میگذرد. شما كه این كارها را انجام میدهید، پس بین امام حسین و بین این مجالس چه فرقی شد؟! كجایش مجلس ذكر شد؟ كجایش مجلس احیا شد؟