
اهمیت مسأله تغذیه و تأثیر آن بر حرکت و رشد سالک
فقره : فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِي فِي الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لاَ تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لاَ تَأْكُلْ إلاَّ عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلاَلاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّي اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلاَ ءَادَمِيٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لاَبُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ
اهمیت مسأله تغذیه و تأثیر آن بر حرکت و رشد سالک
3خب مشخّص بوده و هست كه شما در هر جا از این مكانهای مطهّر و مقدّس كه بروید، آن تبدّل حال و تحوّل حال را خودتان احساس میكنید. در مجلس ذكر بروید، در مجلس سیدالشهدا بروید، در مجالس روضه بروید؛ نه در این مجالس تئاتر! و شعبدهبازی! كه غیر از آبروریزی چیزی ندارد، در آن مجالسی كه نیت خیر در آن است، نیت صالح در آن است. صفا در آن مشاهده میشود. آدم وقتی كه میرود، خوب مشخّص است كه تغییر حالی در خود احساس میكند؛ این تغییر حال یعنی تجرّد، تجرّد یعنی تقرّب. آن حالی را كه بیرون داشته است، میبیند آنجا آن حال را ندارد، حالش عوض شد، بیرون یك حالی داشت، یك برخوردی داشت، یك جوری صحبت میكرد، ارتباط خودش با افراد یك قسمی بود. وقتی كه آمد، میبیند حالش عوض شده، ارتباطش فرق كرده. اینكه ارتباط فرق كرد از كجا آمد؟ از فضا، یعنی همینكه وارد فضا میشود، همراه با آن ارتباط فیزیكی كه با فضا پیدا میكند؛ یك ارتباط متافیزیك هم برای او حاصل میشود. آن ارتباط متافیزیك كه ارتباط با عالم مثال و ملكوت این مجلس است، حال او را تغییر میدهد. میبیند سبك شده، میل به قرائت قرآن در او ایجاد شده، قبلًا نمیخواند ولی در این مجلس كشش در او ایجاد شده، اینها بركات چیست؟ بركات سیدالشهداء است كه میآید حال را عوض میكند. اكسیری است كه وقتی به مس میخورد، مس را به طلا تبدیل میكند.
لذا همیشه بزرگان میفرمودند: مكانهایی را اختیار كنید كه بتواند در شما تغییر حال ایجاد كند، از مكانهایی كه شما را به عكس، در حالت حیوانی و حالت بهیمیت و در حالت كثرات فرو میبرد پرهیز كنید.
نگویید این چهار، پنچ دقیقه است، حالا خیلی مهم نیست؛ میروید و میبینید همان پنج دقیقه كارت را میسازد. نگویید این حالا نیم ساعت است، حالا گیرم برویم اینجا مهم نیست؛ همان نیم ساعت دخل انسان را درمیآورد. توجّه كردید! نگوییم حالا فرض بكنید چه عیب دارد؟! حالا مسئلهای اینجا نیست و امثال اینها.
