خطرات نگرش ظاهری به تکالیف و احکام اسلامی

در این گونه موارد مرحوم آقا رضوان اللَه علیه می‌فرمودند ای كاش اینها از اول نمی‌آمدند الان كه آمدند و این مطالب را دیدند ولی به آن عمل نكردند حكم تخم مرغی را می‌مانند كه مدتی زیر مرغ است و از آن حالت اولیه درآمده و بعد دیگر فاسد شده است، ولی اگر همان تخم مرغ به همان حالت اولیه بود خوب و مفید بود، خب آنرا می‌خوردند، ولی الان نه جوجه شده و نه اینكه به آن حالت اول مانده است.

و ما این مسئله را مشاهده می‌كنیم، الان هم همینطور است، الان هم همینطور است، مشاهده می‌كنیم افرادی كه در خدمت مرحوم آقا بودند و در مجالس شركت می‌كردند خیلی صریحا عرض می‌كنم در مجالس شركت می‌كردند، می‌آمدند ومی‌رفتند ولی به آنچه گفته می‌شد عمل نمی‌كردند وما هم می‌دانستیم كه عمل نمی‌كنند، بله، گفتیم خب عمل نمی‌كنند! اجباری كه نیست، ما دیگر وظیفه نداریم كه دست و پای مردم‌را ببندیم، حالا یك شخصی می‌گوید آقا من همین هستم! خب همین است، همین است، چكارش كند آدم؟ و بعد یك‌دفعه سر از انانیت و سر از استقلال و خودمحوری و رفتن به راه دیگر ...

این مال چیست؟ به خاطر همین است، كه این شخص از آن حالت اولیه درآمده و ای‌كاش نمی‌آمد و آن صفای اولیه خودش را نگه می‌داشت، حالا آمده و آن صفای اول را از دست داده و از این مسائل اطلاع پیدا كرده، نسبت به بعضی از قضایا مطلع شده و با این حال و هوا آشنا شده، اما در نفس حركت كرده، در نفس سیر كرده، اول كه آمده بود نفس نداشت:" هرچه شما بفرمایید" خب راست هم می‌گفت، ولی در این مدت كم كم آمده و به آن راهی كه گفته شده ترتیب اثر نداده و سلیقه خودش را اعمال كرده، هرچه تذكر داده شده كه آن كار را نكن، آن كار را بكن، سرسری گرفت شده و بعد این نفس آمده، رشد كرده، رشد كرده و به یك جا رسیده كه دیگر نمی‌تواند ول كند، دیگر نمی‌تواند رها كند، دیگر نمی‌تواند از این مطالب بگذرد، دیگر نمی‌تواند از این موقعیت صرف نظر كند، دیگر نمی‌تواند از این بله بله قربانها! بگذرد.