سلوک عقلانی و اهمیت مساله مراقبه

 اما یك وقتی نه، انسان می‌خواهد این ظرف را بخرد و علاوه بر آن جنبه مفید بودن و افاده‌ای كه دارد كه خود اصل مسئله مورد نظر است، سراغ چیزهای دیگر هم می‌رود، خب این الان قشنگ‌تر است از آن كه در خانه فلانی است! توجهش به چشم و هم چشمی‌هاست! توجهش به تفاخر و اینهاست و به این گونه موارد نگاه می‌كند، خب البته این می‌شود خارج از آن جنبه عقلانیت، و این خارج شدن از آن جنبه صحت و سلامت و صلابت است. یك وقت انسان به دنبال یك جنسی می‌گردد كه این جنس خراب نباشد، درست باشد، هر روز نیاز به تعمیر نداشته باشد، خب معلوم نیست كه اوضاع چطوری است، یك چیزی را می‌خرد و می‌آورد در منزل، هنوز یك هفته نگذشته باید دنبال تعمیركار برود! و وقت و هزینه صرف كند، بعد هم می‌گویند استاندارد ...،

 اگر یك وقت آدم بیكار است و پول زیادی دارد و هر روز می‌خواهد جنس عوض كند خب برود هر بنجلی كه در سرش می‌زنند برود آن بنجل را بگیرد، یك وقتی نه، منظور از رفتن و گرفتن این است كه فكرش آرام‌تر باشد، آرامشش بیشتر باشد، تضمین بهتری داشته باشد، این می‌شود جنبه عقلانیت. البته همان‌طوری كه عرض كردم شرایط مختلف است یك كسی ممكن است آن شرایط را نداشته باشد، خب دیگر چاره‌ای هم جز آن ندارد، وقتی شرایط تغییر می‌كند خب دلیل ندارد كه شخص بخواهد در همان شرایط قبل باشد. یك وقتی انسان فرض كنید می‌خواهد برود دارو بگیرد خب مسئله دارو و مَركَب و امثال ذالك دیگر با شلوار و زیرپیرهنی فرق می‌كند جان من! كه حالا این‌جور نشد جور دیگر، این به جان مربوط است و به سلامت انسان مربوط است. مگر در همین رسانه‌ها اعلان رسمی نشد كه بسیاری از حوادث و تصادفات كه منجر به قتل می‌شود به خاطر نقص‌ها و ضعف‌هایی است كه در آن ماشین و وسیله حركت است؟! مگر خود افراد و مسئولین نگفتند؟ در حالی كه اگر همان وسیله نقلیه فرق می‌كرد منجر به قتل نمی‌شد، خب حالا بنده باید بیایم این را بگیرم؟ منظور مرحوم آقا این بود؟