اعتراف به خطا و اشتباه و تاثیر آن در رشد و تکامل

 بعد از یك مدتی ما برخورد كردیم با آن شخصی كه این نامه را برایش داده بودیم، البته او آمده بود در آنجایی كه من بودم و می‌خواست رفع این اتهامات و اشكالاتی را بكنند كه خلاصه ما جسارت و تجری كرده بودیم و نوشته بودیم. نشسته بودیم و صحبت می‌كردیم، بعد ایشان گفت من نامه شما را خواندم: و امّا اوّلًا همین عبارت! دقیقا در ذهنم مانده اشكال اول شما وارد نیست.

 گفتم: خب، سراپا سمعیم و بصریم همینطور! سراپا سمعیم و بصریم!

 گفت: به این دلیل، این اتهام شما و این اشكال شما وارد نیست.

 گفتم: بنده هم می‌گویم به این دلیل، وارد است. طرف یكدفعه ماند! جواب بده، چرا ساكت ماندی؟ توقع داشتم یك چند دقیقه‌ای با هم كلنجار برویم، ور برویم، چطور شد؟ یكدفعه دیدم وارفت بنده‌