نحوۀ تداوم مراقبه در زندگی انسان

گاهی اوقات شیطان هم می‌آید انسان را نصیحت می‌كند! شیطان ها! همین شیطان! مگر نمی‌گویند بی‌خود شیطان را بدنام نكنید؟ خودِ شیطان.

یكی از انبیاء به شیطان گفته بود كه آیا تو برای من هم دام می‌اندازی؟

گفت بله برای تو هم دام دارم‌

گفت: چه؟ چطور؟!

گفت: وقتی كه می‌روی خانه نمی‌دانم مادرت، این‌ها و برایت یك آش خوبی می‌پزد، آن آش را كه داری می‌خوری همچین خیلی خوشت می‌آید، اضافه بر برنامه خوشت می‌آید، یك خرده حالت تعلق به دنیا برایت پیدا می‌شود، هان! آن موقع من شروع می‌كنم كف زدن! به به به! این نبی‌اللَه را هم خلاصه گیرش انداختم!

البته شیطان دنبال ما نمی‌آید ها! ما دنبال شیطان هستیم! شیطان نیاز ندارد دنبال ما بیاید، ما خودمان الحمدلله جلوتر از شیطان می‌رویم او دنبال ما می‌آید! می‌گوید بابا بایست اینطوری هم نمی‌خواهم اغوایت كنم! این‌طوری هم ... خیلی داری تو مایه می‌گذاری اضافه بر برنامه!

این شیطان سراغ انبیاء می‌رود، سراغ اولیاء می‌رود، سراغ آن‌ها می‌رود. سراغ ما نمی‌آید، بی‌خود گردن شیطان نیندازیم، همه را خودمان می‌خواهیم. می‌گفت شیطان را بدنام نكن، بی‌خود گردن شیطان نیندازیم.

درست شد؟ آن پیغمبر دید هان! خوب جایی خلاصه شیطان ...

گفت بر من كه بروم دیگر از آن آش‌ها بخورم.

شیطان گفت بر من هم [لعنت‌] كه دیگر بیایم كسی را نصیحت كنم. آمدیم یك چیزی بگوییم او گرفت و خلاصه دكان دستگاه ما كساد شد. دلمان خوش بود كه اقلّاً با یك آش خوردن از آن حالت توجهش كم می‌شود.

خلاصه خیلی مطلب دقیق است، مطلب خیلی دقیق و حساس است دیگر.

خب ایام ماه ذوالحجّة نزدیك است و آن ماهی است كه از خصوصیات و آثارش پیداست كه فضای این ماه، مخصوصاً آن ده روز اولش، عجیب فضای توحیدی است. یعنی حال و هوای این چند روز، همین‌طور توحیدی است و اشتداد پیدا می‌كند تا اینكه اختتام و نهایت شدتش دیگر می‌رسد به روز دهم كه روز عید قربان است.