میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّيطانِ الرَّجيم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحيم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سيّدنا و نبيّنا أبى القاسم مُحَمّد

وعلى آله الطّيّبين الطّاهرين و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعينَ‌

 در حدیث عنوان صحبت از كیفیت تغذیه بود، مطلب به این‌جا رسید كه توجّه به تغذیه باید به نحوی باشد كه موجب بروز وسواس نسبت به این مطلب نشود وگرنه خود همین مسأله یك مانع و رادعی، برای حركت انسان می‌شود.

 به طور كلی در مسأله سیر و سلوك آنچه كه مورد نظر است توجّه به حقیقت كلیه الهیه و حركت به آن سمت و از جزئیات به آن مرتبه سعی و مرتبه كلی است و هرچه انسان را به جزئیات متمایل كند این قضیه موجب سد راه و سد طریق خواهد بود.

 اگر رفقا یادشان باشد قبلًا مثالی زده بودم كه؛ اگر كسی می‌خواهد از یك شهری به جای دیگر برود، برای او علائم راهنمایی و كیفیت اتجاه به آن سمت قرار می‌دهند، مثلًا این‌جا خیابان فلان است، به آن‌جا كه رسیدی تابلویی هست برای خیابان دیگر، و وقتی كه آن مقصد مشخص است انسان بر طبق آن تابلوهای راهنما كه قرار دارد می‌رود و به آن جاده می‌رسد و حركت می‌كند.

 حالا اگر خود انسان رفت و به جای نگاه كردن به تابلو و استفاده از آن‌ها برای تصحیح مسیر، به خود آن اعلان و آن تابلو نگاه كند كه این مثلًا جنسش از چیست؟ آیا چوب است گذاشتند این‌جا كنار خیابان؟ یا آلومینیم است؟ آهن است؟ پلاستیك است؟ كائوچو است؟ یا نمی‌دانم این رنگش چه رنگی است؟ آیا این رنگ خاص است؟ یا این‌كه رنگ منعكس كننده است، نور را برمی‌گرداند و ...، یك دفعه می‌بینید یك ساعت و دو ساعت همینطور مشغول تماشا كردن است و بعد از راه می‌ماند و در آن ساعت مقرر كه باید برسد نمی‌رسد، این را می‌گویند ماندن در جزئیات، خیلی به زبان ساده و قابل تصور برای همگان.