میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

 گاهی اوقات من یك مطلبی را برای چند نفر خصوصی نقل می‌كنم بعد می‌بینم این مطلب پخش شد، آقاجان اگر می‌خواهید من به شما بگویم نباید پخش بشود، اگر پخش شود، نمی‌گویم! اگر بخواهد این مطلب ...، چون صلاح نیست هر حرفی را انسان به هر كسی بزند، صلاح نیست هر حرفی منتشر بشود، مگر هر چیزی باید منتشر شود؟ نه.

 مرحوم آقا مطالبی به بنده فرموده‌اند كه تا الآن جرئت نكردم بگویم، حالا كی زمانش برسد، كی وقتش برسد، خدا می‌داند، آن را خدا می‌داند. این مسأله خیلی مسأله مهمی است كه؛ انسان بیاید یك حرفی را به یك ولی خدا نسبت بدهد، كه اولًا در نقل او اشتباه كرده، بعداً موقعیت را در نظر [نگیرد]، من در آن جلسه قبل گفتم مرحوم آقای بیست و پنج ساله با مرحوم آقای هفتاد ساله یكی است؟ آیا یكی است؟ خنده‌دار است.

 مرحوم آقا در سن سی سالگی با مرحوم آقای در سن شصت و هفت سالگی و شصت هشت سالگی یك رتبه دارند؟ بنده مطالب بسیاری شنیدم از ایشان در آن ایام جوانی و یا مثلًا تا حدودی موقعیتی كه ایشان پا به سن گذاشتند كه در آخر عمر نظرشان را تغییر دادند. چه اشكال دارد؟ مگر ما امام هستیم؟ مگر ما معصوم هستیم؟ من الآن یك حرفی را می‌زنم ممكن است اشتباه باشد، دو سال دیگر می‌آیم تصحیح می‌كنم، می‌گویم این‌جای این مطلبم ایراد دارد و الآن تصحیح كردم هیچ ایرادی هم ندارد و افتخار هم می‌كنم. مگر من معصوم هستم؟ كه حالا یك اشتباهی را بكنم بعداً هم تا آخر عمرم روی اشتباهم بایستم این درست است؟ خیلی آدم نادان و ابلهی باید باشم كه ...

 اصلًا چه كسی همچنین توقعی را از من دارد؟ جبرئیل دارد؟! پیغمبر صلی اللَه علیه و آله دارد؟! امام زمان علیه السلام دارد؟! آن‌ها می‌گویند آقا شما آدم معمولی هستی حرفت را بزن، فهمیدی اشتباه كردی عوض كن! تو یك آدم معمولی هستی تو كه مثل من امام زمان نیستی، هزار سال هم بگذرد به گرد ما هم نمی‌رسی، حالا كه اینطور هستی حرفی كه به نظرت می‌آید بزن، مطلبی كه به نظرت صحیح می‌آید بگو و هیچ اشكالی هم ندارد، بعداً هم كه فهمیدی اشتباه است بیا حرفت را پس بگیر، طبیعی است، خب این چه اشكال دارد؟