میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

 و عجیب این‌جاست كه من همان موقع سنم هفده سال بود، خیلی جوان بودیم، وقتی این چیزها را ازش می‌شنیدم تعجب می‌كردم، این مطالب بهم نمی‌چسبد، این مسائل را نمی‌توانم بپذیرم، نمی‌توانم این مطالب را به این كیفیت ادراك كنم.

 از جمله مطالبی را كه انسان باید نسبت به او دقت داشته باشد و اهتمام داشته باشد مسأله تغذیه است، بالاخره انسان در این دنیا باید برای امرار بقاء خودش نیاز به تغذیه دارد، چه چیزی برای او بد است، چه خوب است، چه صلاح است و چگونه خودش را حفظ كند، رعایت بهداشت و رعایت فضایی كه در او زندگی می‌كند، نسبت به بدن خودش، مكلف است و اصلًا واجب است. وجوب شرعی دارد كه به این‌ها بپردازد، ولی مسأله تغذیه همه چیز نیست، كه انسان تمام سیر و سلوك را در این نقطه جمع كند و آن نانی را كه می‌خواهد