میزان اهتمام افراد پیرامون مسائل کلی و جزئی در سیر إلی اللَه

 انسان باید تمام مطالب از امور مادی در این دنیا را به كار بگیرد تا این‌كه آن روح و نفس خود را به استكمال برساند. همه آن مطالب باید در طریق حركت به سوی آن حقیقت كلی و حقیقت سِعی قرار بگیرد.

 اگر انسان بخواهد روی این مسائل تكیه كند در همین مرتبه و در همین افق می‌ماند، در همین‌جا می‌ماند، و اصل حركت سالك گذاشتن و كنار زدن این‌ها است، نه این‌كه به یك انسان بی‌بند و بار و لاابالی تبدیل بشود، نه! آن هم از آن‌طرف پشت بام افتادن است، كه دیگر اصلًا همه چیز را انسان كنار می‌گذارد، نه هیچ آدابی و ترتیبی مجو، هر كاری دل تنگت می‌خواهد بكن، آن كه می‌شود قانون جنگل! و بلبشو. بلكه باید كاملًا رعایت موازین را بكند، به تكالیف باید عمل كند، و به آن‌ها توجه كند.

 یادم است در زمان مرحوم آقا رضوان اللَه علیه این مثال به نظرم آمد، خوب است برای رفقا بگویم چون اطلاع بر این گونه امور لازم است، و بلكه می‌توان گفت از مسائل كلیدی و حیاتی برای سالك در طول راه و در طول مسیر باشد .

 مرحوم آقا در زمان سابق، در مجالسشان هرجا كه موقعیت اقتضاء می‌كرد برای شاگردان و دوستان‌