توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

 حضرت می‌فرمایند: كه‌ وَ لَا تَأكُلْ إلَّا عِنْدَ الْجُوعِ، خب این هم به دنبال همین قضیه هست، تا انسان گرسنه نشود، خب طبعاً نباید غذا بخورد، چون حكایت از این می‌كند كه هنوز نیاز آن به وجود نیامده و پیش از آنكه نیاز به وجود بیاید انسان غذا می‌خورد و بعد هم موجب ابتلائاتی خواهد شد، تبدیل به سم خواهد شد، تاثیراتی كه در این زمینه در كتب نوشته شده، مخصوصا تاثیر بسیار بدی كه روی كبد خواهد گذاشت و همچنین سایر اعضاء. اینها هم از جمله مطالبی است كه در این زمینه راجع به این قضیه مطرح شده و قبل از اینكه نیاز بدن اقتضاء بكند كه انسان به سمت غذا برود، بخواهد غذا بخورد این مسئله حماقت برای انسان پیدا می‌شود، یعنی دوباره یك حال سنگینی و حال قبض و حال كسالت و حال عدم تحرك، عدم انبساط و عدم آن آمادگی ذهنی برای انسان هست و هر چه در اینجا نسبت به این مسئله ما تأكید بورزیم به نظر می‌رسد كه باز