توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

 آنچه را كه باید به اهمیت آن برسیم شاید كم باشد كه هیچ چیزی برای درك معانی مهم‌تر از آمادگی نفس و آمادگی روح نیست.

 امكان ندارد این معانی درك بشود، امكان ندارد انسان به یك مسائلی برسد، امكان ندارد افقهای جدید و پرده‌های تودرتوی مسائل و معانی و حقائق برای انسان باز بشود، بدون اینكه این آمادگی در نفس پیدا بشود برای این مسئله، این امكان ندارد! و این آمادگی یكی از شرائط مهمش فراغت است از درگیری بین نفس و بین بدن و جهاز هاضمه.

 وَ إذَا أكَلْتَ فَكُلْ حَلَالًا، حضرت می‌فرمایند: وقتی كه می‌خواهی چیزی را بخوری، چیز حلال بخور، یك وقتی خدای نكرده دنبال مشتبه نروی. قبلا خدمت رفقا عرض شد كه انسان نسبت به این مسئله باید تأمل كند، تاثیر مثالی و ملكوتی كه كیفیت تحقق اشیاء و به وجود آمدن آن اشیاء در شرائط مختلف ممكن است كه روی انسان بگذارد، این مسئله هیچ جای شك و شبهه ندارد. حالا راجع به حرام كه اصلًا صحبتش نیست، امام كه نمی‌آیند به عنوان بفرمایند از حرام اجتناب كن، خب این كه دیگر نیاز به گفتن ندارد، منظور حضرت در اینجا موارد مشتبه است، موردی است كه انسان نمی‌داند كه آیا این شخص به دنبال كسب حلال بوده یا نه، یا مالش مشتبه هست یا نه، آیا اهل مراعات موازین شرعی است یا اینكه یك فرد بی‌بندوباری است و به این مسائل توجه ندارد، تمام اینها تاثیر دارد، همه اینها تاثیر دارد.

 سابق گرچه مردم در حال و هوای سیر و سلوك هم نبودند ولی بالاخره نسبت به این مسائل توجه بیشتری داشتند، ولی امروزه مسائل فقط جنبه پركردن شكم و سیر شدن را به خود گرفته، و هیچ چیز دیگری در اینجا نمی‌تواند دخیل باشد، همین‌قدر یك چیز خوشمزه‌ای باشد، همین‌قدر لذیذ باشد، همین‌قدر بتواند اشباع كند، همین‌قدر كه بتواند سیر كند، حالا هر چه می‌خواهد باشد، هر چه می‌خواهد باشد، به هر كیفیتی كه می‌خواهد باشد، حلال گوشت باشد یا حرام گوشت باشد، تفاوتی نمی‌كند! تفاوتی نمی‌كند! خب یعنی واقعاً اینطور شده است.