توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات
فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِي فِي الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لاَ تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لاَ تَأْكُلْ إلاَّ عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلاَلاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّي اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلاَ ءَادَمِيٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لاَبُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ و تذکراتی در خصوص توصیه بزرگان به شروع مراقبه خاصه اشهر ثلاثه قبل از حلول ماه رجب حداقل از اول ماه جمادی الثانی
مرتب سازی:
توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات
14لذا مرحوم آقای حداد رضوان اللَه علیه راجع به صِرف امام جماعت فرض كنید كه شما رفتید در یك جا وارد یك شهری شدید، یا دارید به سفر میروید و فرض كنید كه اتوبوس در جایی موقع نماز ایستاده، و شما وارد مسجد میشوید میبینید كه امام جماعت دارد ایشان فرمودند لازم نیست تحقیق كردن، همینطوری بروید ببینید كه شخصی است صالح، كه افراد میآیند پشت سرش میایستند همین مقدار كفایت میكند، توجه میكنید؟
این مسئله باعث میشود انسان روی آن مطالبی كه نباید دقت كند ... روی جاهایی كه باید دقت بكند، هست! حالا خواهیم گفت، مطالبی در این زمینه هست، مسائلی هست كه در كجا باید انسان دقت كند ولی روی این مطالب، نه! نماز را بخواند، چون به این نمیخواهد اقتدا كند، ولی این را به عنوان یك وسیله میخواهد قرار بدهد همین! شركت در یك جماعت و ثواب بیشتر، همین نفس اجتماعی كه مؤمنین در یك جا میكنند خب خود همین اجتماع مورد نظر خداست، همین اجتماع، همین كه همدیگر را میبینند، همین كه در مسجد همدیگر را میبینند، در یك جا میبینند، خود همین با هم بودن، صرف نظر از این موجب میشود یك نوع تقویت قوای معنوی و قوای روحی در این تشكل [بوجود بیاید،] یعنی وقتی كه شخص در حال تنهایی و در حال فرادی نماز خوانده وقتی كه میآید در جماعت آن نمازی كه باید بخواند مثلًا فرض كنید كه در ده ضرب میشود، در صد ضرب میشود، لذا در یك همچنین شرائطی خب طبعاً استفاده بیشتر است، تأكیدی كه هم شده در شرع برای شركت در نماز جماعت به خاطر این مسئله است.
اما وقتی كه شخص میخواهد نماز بخواند نباید ذهنش متوجّه این باشد كه این شخصی كه الان جلو دارد نماز میخواند من باید مواظب این باشم، به این نگاه كنم، حواسم به این باشد، توجّهم باید به این باشد، نه! فقط در همین حد كه ركوع میرود این هم برود ركوع، سجده میرود این هم برود سجده دیگر نه بیشتر، بیش از این اشتغال ذهن و انحراف از آن توجّه به مبدأ است، زیرا مصلِّی و شخص نمازگزار فقط باید به یك مبدأ توجه داشته باشد نه به دو مبدأ، یكی خدا و یكی امام جماعت! حتی به ملائكه هم نباید توجّه داشته باشد: الان یكی دارد [ثواب] مینویسد و ... به اینها هم نباید توجه بكند، توجه به ملائكه هم شرك است برای نمازگزار، وقتی كه به خدا دارد نگاه میكند هیچ چیزی را نباید در نظرش بیاورد، هیچ مسئلهای را نباید در نظرش بیاورد، هیچ قضیهای را نباید در نظرش بیاورد، الان دیوار در مقابلش چه رنگی است؟ كاشیكاری هست یا كاشی ندارد؟ اینها همهاش چیست؟ همه اینها وساوس شیطان است.