توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

یك وقت مرحوم آقا فرمودند: ما یك مسجدی رفتیم دیدیم محرابش طلاست، گفتم آقا این كه حرام است، زُخرف و طلا كه حرام است، محراب طلا درست كردند! طلاكاری، اینها، اینها مسائلی است كه آمدند و به ما تذكر دادند و راه ما را خواستند مستقیم كنند، راه ما را خواستند مستقیم كنند ما هی به بیراهه می‌زنیم، هی می‌گویند آقا تو مسلمانی، تو سالكی، تو داری راه خدا را می‌روی چرا به چپ می‌زنی؟ چرا داری می‌پردازی به این؟ این از راه می‌اندازد تو را، یك خرده یك طوریمان می‌شود، ها! بله! نكند حالا اینطور باشد و فلان، امّا وقتی دو نفر می‌آیند [و می‌گویند] به! به! حاج آقا، حاج آقا عجب منظره‌ای دارد، آدم می‌آید در این مسجد كیف می‌كند، می‌گوییم خب مردم و مومنین می‌آیند اینجوری می‌گویند، رهایشان كنیم؟ دوباره یك جور دیگر از یك طرف دیگر نهیب می‌آید و می‌گوید آقا به اینها توجه نكن، نگاه به فكر اینها نكن، نگاه به تمجید اینها نكن، خودت ببین چه می‌فهمی، خودت ببین، همه‌اش در كشاكش این مسائل انسان قرار دارد.

البته این مطالب را قبلا عرض كرده‌ام، گفتم امشب یك مروری هم بر همان مطالب گذشته داشته باشیم، اینها همه كنار افتادند، لذا در اسلام فقط و فقط آنچه كه در مسیر است، در شریعت رسول اللَه صلی اللَه علیه و آله و ائمه علیهم السلام فقط پرداختن به این مطلب است.

امام باقر علیه‌السّلام روایت عجیبی دارند، می‌فرمایند: وقتی كه قائم ما ظهور كند تمام این مساجد را خراب می‌كند، بعد آن شخص به امام علیه‌السّلام عرض میكند كه یا بن رسول اللَه یعنی ما دیگر در این مساجد نرویم؟ حضرت می‌فرمایند: تا زمان آن حضرت به همین كیفیت اشكال ندارد، اشكال ندارد. یعنی بالاخره دیگر انسان نمی‌تواند سفت هم بگیرد، سفت را او باید بیاید بگیرد، اقدام قاطع و اقدام اساسی را او باید انجام بدهد، چرا؟ او می‌خواهد توحید را برقرار كند، دیگر توحید با این نمی‌سازد، ولی ما نه، ما یك خرده قاطی داریم، می‌گویند حالا عیب ندارد باید با مردم [مدارا كرد] خب همه كه یك جور نیستند، اگر شما به این مردم بگویید كه فرض بكنید كه آقا بلند شو بیا در این مسجد، او مسجد را ول می‌كند و می‌رود كلیسا، می‌گوید می‌رویم آنجا بهتر است! می‌گوید آقا این مسجد را نخواستیم! آقا این مسجد را بگذار برای اینهایی كه .... ولی خب بالاخره انسان این وسط باید خودش بفهمد، بالاخره جایگاه خودش را باید تشخیص بدهد و بفهمد و آنچه را كه گفتند انسان باید آن را بایست انجام بدهد.