توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

 در هر جا انسان باید با مقتضای خودش [عمل كند.] بله، یك وقتی می‌خواهد این امام جماعتی كه الان رفته بالا، می‌خواهد مطالبش را هم بپذیرد، آن مربوط به نماز است، پای سخنرانیش بنشیند، پای مطالبی كه مطرح می‌كند ...، آنجا دیگر باید دقت كند كه این امام جماعت كیست؟ هر چیزی جای خودش را دارد، آن كسی كه مربوط به نماز است در آن حد برای انسان قرار دادند. آن كسی كه مربوط به شنیدن مطالب است، پیروی از اوست بالاخره او می‌آید مطالب بیان می‌كند، اخلاقیات بیان می‌كند، اجتماعیات بیان می‌كند، تكالیف را برای انسان می‌گوید، خب هر امام جماعتی كه اینجوری نیست.

 من گاهگاهی سر راه كه هستم می‌روم فلان مسجد مثلا نماز ظهرم را می‌خوانم و یا مثلًا برای نماز مغرب و عشاء كه می‌روم، می‌بینم طرف [امام جماعت‌] آمد و نماز [مغرب را] خواند و بعد از نماز هم پشت سرش یك دعایی خواند و بعد هم نماز عشاء را خواند و بعد هم سرش را انداخت پایین و رفت، گفتم این چه مسجدی است؟ این چه حسابی است؟ نه حرفی نه صحبتی نه نصیحتی نه مطلبی این هم شد امام جماعت؟ خب این نماز را طرف در خانه‌اش هم می‌توانست بخواند، امام جماعت این است كه اقامه نماز كند و به این‌