توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

 واسطه باید مبانی اهل بیت را به گوش افراد برساند، باید بنشیند بعد از نماز مردم را جمع كند، صحبت كند، منبر برود، روی زمین، روی منبر، مسائل را بیان كند، این می‌شود یك چیزی، اینجا انسان دیگر باید دقت كند، حالا در این مطلب به كجا می‌خواهد رجوع كند، و به كجا می‌خواهد سر بسپارد و گوشش را به چه مطالبی می‌خواهد بسپارد! اینجا باید دقت كنیم.

 لذا مرحوم آقای حداد رضوان اللَه علیه راجع به صِرف امام جماعت فرض كنید كه شما رفتید در یك جا وارد یك شهری شدید، یا دارید به سفر می‌روید و فرض كنید كه اتوبوس در جایی موقع نماز ایستاده، و شما وارد مسجد می‌شوید می‌بینید كه امام جماعت دارد ایشان فرمودند لازم نیست تحقیق كردن، همینطوری بروید ببینید كه شخصی است صالح، كه افراد می‌آیند پشت سرش می‌ایستند همین مقدار كفایت می‌كند، توجه می‌كنید؟

 این مسئله باعث می‌شود انسان روی آن مطالبی كه نباید دقت كند ... روی جاهایی كه باید دقت بكند، هست! حالا خواهیم گفت، مطالبی در این زمینه هست، مسائلی هست كه در كجا باید انسان دقت كند ولی روی این مطالب، نه! نماز را بخواند، چون به این نمی‌خواهد اقتدا كند، ولی این را به عنوان یك وسیله می‌خواهد قرار بدهد همین! شركت در یك جماعت و ثواب بیشتر، همین نفس اجتماعی كه مؤمنین در یك جا می‌كنند خب خود همین اجتماع مورد نظر خداست، همین اجتماع، همین كه همدیگر را می‌بینند، همین كه در مسجد همدیگر را می‌بینند، در یك جا می‌بینند، خود همین با هم بودن، صرف نظر از این موجب می‌شود یك نوع تقویت قوای معنوی و قوای روحی در این تشكل [بوجود بیاید،] یعنی وقتی كه شخص در حال تنهایی و در حال فرادی نماز خوانده وقتی كه می‌آید در جماعت آن نمازی كه باید بخواند مثلًا فرض كنید كه در ده ضرب می‌شود، در صد ضرب می‌شود، لذا در یك همچنین شرائطی خب طبعاً استفاده بیشتر است، تأكیدی كه هم شده در شرع برای شركت در نماز جماعت به خاطر این مسئله است.