توجه به ظواهر، موجب دوری از معنویات

 یك وقت مرحوم آقا فرمودند: ما یك مسجدی رفتیم دیدیم محرابش طلاست، گفتم آقا این كه حرام است، زُخرف و طلا كه حرام است، محراب طلا درست كردند! طلاكاری، اینها، اینها مسائلی است كه آمدند و به ما تذكر دادند و راه ما را خواستند مستقیم كنند، راه ما را خواستند مستقیم كنند ما هی به بیراهه می‌زنیم، هی می‌گویند آقا تو مسلمانی، تو سالكی، تو داری راه خدا را می‌روی چرا به چپ می‌زنی؟ چرا داری می‌پردازی به این؟ این از راه می‌اندازد تو را، یك خرده یك طوریمان می‌شود، ها! بله! نكند حالا اینطور باشد و فلان، امّا وقتی دو نفر می‌آیند [و می‌گویند] به! به! حاج آقا، حاج آقا عجب منظره‌ای دارد، آدم می‌آید در این مسجد كیف می‌كند، می‌گوییم خب مردم و مومنین می‌آیند اینجوری می‌گویند، رهایشان كنیم؟ دوباره یك جور دیگر از یك طرف دیگر نهیب می‌آید و می‌گوید آقا به اینها توجه نكن، نگاه به فكر اینها نكن، نگاه به تمجید اینها نكن، خودت ببین چه می‌فهمی، خودت ببین، همه‌اش در كشاكش این مسائل انسان قرار دارد.