تأثیر تغذیه بر سلوک الی اللَه

چه كسی نشسته و دارد نگاه می‌كند كه ایشان چه می‌خواهد بگوید؟ اینكه من راست می‌گویم پس ببینم ایشان [چگونه به نفع من صحبت می‌كنند ... غلط است.] لذا وقتی كه آقا یك حرفی می‌زدند، من بعد از جلسه می‌شنیدم كه صد و هشتاد درجه [تغییر داده‌] و دارند می‌گویند، دیدی آقا این را گفت؟ بابا ما كه این را شنیدیم چطور ما یك هم‌چنین برداشتی نكردیم؟ چطور ما یك هم‌چنین مسئله‌ای به ذهن‌مان خطور نكرد؟ این برای چیست؟ این برای این است كه این ذهن آماده نیست، مطلب از زبان ولی خدا هم می‌آید ولی چون ذهن آماده نیست رد می‌شود و حتی اثر عكس می‌دهد، می‌گوید دیدی آقا به نفع من صحبت كرد؟ به نفع من یعنی چه؟ فلانی به نفع من صحبت كرد، من را بگذار كنار عزیز من! اگر بگذاری كنار دیگر نه نفع من است نه نفع تو است، یك حرف است، به نفع تو آن وقتی است كه تو آن من را كنار گذاشته باشی، آن وقت به نفع تو خواهد بود، آن وقت آن حرف ولی خدا در تو آن تاثیری را كه باید بگذارد می‌گذارد، و الا نیم ساعت كه سهل است، سه ساعت هم آن ولی خدا حرف بزند، تو فقط در این فكری كه این حرفش به كجای او می‌خورد، آنجایی كه به نفع است، به آنجا می‌خورد. این فایده‌ای ندارد، این آمادگی نیست، اگر انسان با این آمادگی وارد ماه رجب و شعبان بشود با سایر ایام فرقی نمی‌كند.

آمادگی این است كه انسان وقتی می‌خواهد وارد ماه رجب و شعبان بشود قلب خودش را بگذارد روی دستش بگوید خدایا این قلب من، هر چی می‌خواهی خودت در آن بریز! این آن وقت می‌شود آمادگی، هر چه می‌خواهی خودت در آن بریز، هر چه می‌خواهی خودت در آن وارد كن، آنچه را كه برای من لازم است خودت در آن بریز، نه آن چیزی كه من می‌خواهم، آن چیزی كه من می‌خواهم آیا به صلاح من است؟ برای من مفید است؟ موجب سد راه من نیست؟ اگر این‌طور شد خب بله! بسیار خب، خدا هم كه دیگر بخیل نیست، اگر ما نسبت به خدا این سوء ظن را داشته باشیم كه خدا نگاه به ما نمی‌كند. از بعضی‌ها شنیدم كه می‌گویند آقا آدم گاهی اوقات برای او یاس پیدا می‌شود، فلان كس از دوستان ما بوده خب حالا فلان جاست، یا فلان كس این همه پیش مرحوم آقا بوده بعداً این‌طور شد، فلان كس اینطور بوده، خب از كجا معلوم است كه ما هم به همین آفات و عاهات و به همین مسائل هم مبتلا نباشیم، از كجا معلوم است؟