کیفیت تغذیه در سیروسلوک

 آنها در ماه شعبان این مطلب را احساس می‌كردند و تعلقش را به نفس آن حضرت كاملًا در می‌یافتند.

 لذا ادعیه‌ای كه خب در ماه شعبان هست، مناسباتی كه در ماه شعبان هست، اینها همه در همین راستا قرار دارد، مثلًا در همین مناجات شعبانیه خیلی مناجات عجیبی است، خیلی این مناجات مناجات عجیبی است، این مناجات، مناجاتی نیست كه انسان را در غم قرار بدهد در غم و اندوه ببرد. مناجاتی است كه در عین اینكه انسان این مناجات را با پروردگار دارد و حالات خودش را عرضه می‌كند و چه و چه ... یك انفتاح باب و باز شدن راه و اذن ورود را احساس می‌كند، كه: بیایید كجایید، چرا نشسته‌اید، حركت كنید بیایید اینجا، بیایید اینجا درها باز است، چرا معطل هستید؟ چرا تنبلی می‌كنید؟ چرا سر این سفره نمی‌آئید؟

 لذا خیلی این مسأله مهم است كه انسان برای وارد شدن در ماه مبارك چطور خدای متعال ماه شعبان را قرار داد و این هم از اسرار هست ها كه ماه مبارك بعد از رجب نیست، ماه رجب می‌آید آن تاثیری توحیدی خود را می‌گذارد بعد یك انشراح صدر برای انسان در این ماه پیدا می‌شود بعد وارد آن رحمت خاصه در ماه رمضان می‌شود. این تركیبی كه در اینجا خدای متعال این تركیب را لحاظ كرده این نشان دادن اطوار مختلفه ظهور اوست كه چطور در ظهورات مختلف انسان را می‌آورد، می‌كشاند، حالش را عوض می‌كند، فكرش را عوض می‌كند، میلش را عوض می‌كند، شوق در او می‌آورد، در ماه شعبان شوق بالا می‌رود، میل بالا می‌رود، اشتیاق برای حركت به سوی او بالا می‌رود، این خصوصیت ماه شعبان است، لذا در ماه شعبان بزرگان تاكید بر مراقبه خیلی داشتند، می‌گفتند: خیلی مراقبه داشته باشید، شعبان از دست نرود، این یك ظهور خاص است.

 كأنّ می‌توان گفت آن استفاده‌ای كه از ماه رمضان بعداً می‌شود این مقدمه‌اش از شعبان هست، از اینجا شروع می‌شود. به خصوص كه در این ماه میلاد حضرت بقیة اللَه حضرت حجة ابن الحسن المهدی ارواحنا لتراب مقدمنا فداه است كه در شب نیمه شعبان است و یكی از شبهایی است كه احیاء در آن بسیار احیای مهمی است و من در تمام مدت عمرم با مرحوم والد رضوان اللَه علیه ندیدم كه در شب نیمه شعبان ایشان خواب باشند و اگر استراحت می‌كردند یك نیم ساعتی یك ساعتی یا فرض كنید كه ... بقیه‌اش را بیدار بودند و به دوستان خودشان هم توصیه می‌كردند كه شب نیمه را احیا بگیرند و خودشان هم دعای كمیل می‌خواندند در همان شب، من حتی صوت ایشان را هم [می‌شنیدم.] چون ایشان دعای كمیل را از حفظ بودند و خودشان بعد از مراجعت از نجف، شبهای جمعه دعای كمیل می‌خواندند و البته بعد از چند سال ترك شد. هنوز من صدای دعای كمیل ایشان كه برای دوستان خاص خودشان كه از این طرف و آن طرف می‌آمدند در منزل خودشان مجلس داشتند هنوز در یاد دارم و در ذهنم هست و در گوشم هست. بله، كه با چه صوتی می‌خواندند و دیگر متاسفانه ما آن موقع از این دستگاه‌ها و [ضبط صوتها] نداشتیم و صدای ایشان را هم ضبط نكردیم.