کیفیت تغذیه در سیروسلوک
فَقَالَ: أَمَّا اللَوَاتِي فِي الرِّيَاضَةِ: فَإيَّاكَ أَنْ تَأْكُلَ مَا لاَ تَشْتَهِيهِ، فَإنَّهُ يُورِثُ الْحَمَاقَةَ وَ الْبَلَهَ؛ وَ لاَ تَأْكُلْ إلاَّ عِنْدَ الْجُوعِ؛ وَ إذَا أَكَلْتَ فَكُلْ حَلاَلاً وَ سَمِّ اللَهَ وَ اذْكُرْ حَدِيثَ الرَّسُولِ صَلَّي اللَهُ عَلَيْهِ وَ ءَالِهِ: مَا مَلاَ ءَادَمِيٌّ وِعَآءًا شَرًّا مِنْ بَطْنِهِ؛ فَإنْ كَانَ وَ لاَبُدَّ فَثُلْثٌ لِطَعَامِهِ وَ ثُلْثٌ لِشَرَابِهِ وَ ثُلْثٌ لِنَفَسِهِ و بیانات مهمی پیرامون ماه مبارک شعبان و بخصوص شب عید نیمه شعبان
مرتب سازی:
کیفیت تغذیه در سیروسلوک
4لذا باید این مسأله مورد توجه قرار بگیرد كه اولًا همانطوری كه امام علیه السلام میفرمایند: همیشه انسان از نقطه نظر تغذیه در یك وضعیتی باشد كه آن وضعیت بتواند او را در آن راهی كه دارد میرود كمك كند. مثلًا در این ماه مبارك رجب كه گذشت و اكنون در ماه شعبان قرار گرفتیم، رسول خدا صلی اللَه علیه و آله تمام این دو ماه را روزه میگرفتند، بزرگان همین كار را انجام میدادند، برحسب آن وضعیتی كه داشتند. حالا اگر یك كسی بگوید كه: نه با وجود اینكه ممكن است برایش ضرر داشته باشد و تاثیر سوء داشته باشد من حتماً میخواهم این دو ماه را روزه بگیرم و به ماه رمضان هم بچسبانم! این دیگر میشود نفس، این دیگر میشود التذاذ نفسانی: بَه بَه بَه! به ماه رمضان چسباندیم، سه ماهی كه روزه گرفتیم! اینكه فایده ندارد، نتیجه ندارد.
ما خودمان اوّل ماه رجب گفتیم كه بیاییم ادای روزهدارها را دربیاوریم ما كجا و آنها كجا روز اوّل و دوّم را گرفتیم، روز سوم بعضی از همین دوستان و رفقا و اطباء كه مانند صاعقه از آسمان بر ما نازل شدند گفتند: آقا شما نباید روزه بگیرید، گفتم یك سال هم آمدیم ادا دربیاوریم این هم كه ... گفتند نه خیر، شما باید كه خوردن مایعاتتان به نحوی باشد كه ... مسائل دیگر، گفتیم: بسیار خُب. این حرف هایی كه خودمان برای رفقا میزنیم یك روز خود خدا هم میگذارد در كاسه خودمان: حالا بفرمایید! قشنگ روزهها را بخورید، دیگر هم از این خیال ها نكنید و ادای آن روزهداران را درنیاورید، ولی خُب حالا دیگر باید به حساب و كتاب و اندازه و مقدار و اینها باشد، توجه میكنید؟
حالا اگر بیاییم بگوییم: نه آقا! حالا یواشكی یك جوری ما نمیگوییم، كسی چه میفهمد؟ میگوییم آره و بالاخره كسی خبر ندارد، تا بخواهیم این كار را بكنیم یكدفعه خدا میآید جلو میگیرد: مگر قرار نیست كه تو به تكلیفت عمل كنی؟ مگر قرار نیست به آنچه را كه شرعاً و عقلًا مكلّف هستی عمل كنی؟ چرا میخواهی یواشكی روزه بگیری؟ اینها مسائل بسیار مهمی است، دقائق و ظرائف راه در اینگونه مطالب و در اینگونه مسائل نهفته است، كه انسان بداند كجای مسأله، مسأله خدایی است و كجایش نفس است. روزه دارد میگیرد ولی روزه، روزه نفسانی است، قرآن دارد میخواند ولی قرآنش میشود قرآن نفسانی. وقتی میگویند: نگیر، نگیر!