شرح فقراتی از دعای «اللَهم انی اسئلک بمعانی جمیع ما یدعوک...» در ماه رجب

یك وقت خدمت مرحوم آقا بودیم خدا رحمت‌شان كند، دو سه تا از دوستان خاص هم بودند. صحبت این شد كه اولیاء خدا بعد از این جهان و بعد از رفتن اینها چه مراتبی طی می‌كنند ایشان تادب داشتند و ملاحظات داشتند راجع به استاد خودشان ایشان فرمودند كه ما وقتی كه خدمت آقای حداد بودیم از ایشان چه چیزی را می‌دیدیم؟ یك عمامه می‌دیدیم كه ایشان سرش است، عینكی زده و دارد دعا می‌خواند و صحبتی كه با ما می‌كند و نشست و برخاستی كه می‌كند، مگر غیر از این ما چیزی می‌فهمیدیم؟ اینی كه این الان در كجاست را مگر ما می‌فهمیم؟ ما كه داریم می‌بینیم این قیافه است این عمامه و چشم و ابرو و قبا و فلان همین كه داریم می‌بینیم. اما این كه این همین است یا غیر از این است مسأله فرق می‌كند. ایشان می‌گویند اولیا همین هستند رفتن و نرفتن برایشان یكی است و تفاوتی نمی‌كند، چه بروند چه باشند، در جایی هستند كه تمام مراتب وجودی را در خودشان حیازت كردند. دیگر با رفتن آنجا چیزی به‌آنها اضافه نمی‌شود چه باشند [چه نباشند] چه از این دنیا به آن دنیا بروند هر دو یكی است. برایشان فرقی نمی‌كند.

يعرفك بها من عرفك‌ كسی كه بخواهد تو را بشناسد به واسطه این مقامات می‌شناسد، اگر قرار باشد راهی به سوی تو باشد باید راه از اینها باشد، غیر از اینها چیست؟ ضلالت محض است، عدم محض است، جهالت محض است، ظلمت محض است، راه خدا فقط منحصر است در این، یعرفك بها من عرفك، به واسطه اینهاست كه تو را می‌شناسند، خب بیاییم ببینیم چیست فقره بعدی.

لا فرق بينك و بينها الا انهم عبادك و خلقك‌ هیچ فرقی بین تو و بین اینها نیست جز اینكه تو خدا هستی و اینها مخلوق تو هستند. یعنی فقط جنبه خالقیت و مخلوقیت را بگذاریم كنار، آن چه می‌خواهید به خدا نسبت بدهید به اینها نسبت بدهید، این لا فرق است دیگر معنی فرق، معنی لافرق چیست؟ این، خدا زنده می‌كند اینها زنده می‌كنند، خدا می‌میراند این می‌میراند، خدا علم می‌دهد اینها علم می‌دهند، خدا قدرت می‌دهد قدرت خدا لا یتناهی است قدرت این چیست؟ لا یتناهی، قدرت امام لا یتناهی است یا متناهی محدود است، لا یتناهی. چون لا فرقهم بینهم و بینك فرق بین اینها نیست و بین این مقامات و بین تو نیست، فقط یك جنبه دارد و آن جنبه جنبه مخلوقیت است، نزلونا عن الربوبية و قولوا فينا ما شئتم،¹ فقط به ما خدا نگویید هر چه می‌خواهید بگویید بگویید. ما خدا نیستیم، ما مخلوق هستیم، خب آنها یك مخلوق ما هم یك مخلوق، ما یك سنگ بیست كیلویی را از روی زمین نمی‌توانیم برداریم این قدرت ماست، آن كل عالم را دارد خلق می‌كند آن هم یك قدرت است. آن هم یك جور قدرت است. آن با هر لحظه دارد به همه عالم هستی می‌دهد، دارد وجود می‌دهد. بعضی‌ها می‌گویند مقصود از این بینها منظور ملائكه هستند، ملائكه چه هستند آقاجان! خود ملائكه در تحت اراده و مشیت اینها قرار دارند علاوه بر آن در بعضی از نسخ هم بینهم هست.