رعایت انصاف در برخورد با مردم ـ حقیقت عید قربان

امام حسین علیه‌السّلام این حرفها را نداشت، سیدالشهدا این مسائل را نداشت، سیدالشهدا خودش این قضایا را ایجاد كرد، نه اینكه به دنبال مأموریت برود آنچه را كه او می‌خواهد انجام دهد. خود او این مسائل را به وجود آورد، خود او این خواست را انجام داد؛ چون او ولی است و متصرف است و واسطه است و آن حقیقت عالم هستی است. خود سیدالشهدا این مسائل را انجام می‌دهد و به وجود می‌آورد و خیلی فرق است بین آن كسی كه خواب می‌بیند دیگر حالا بیش از این نرویم جلو كه شاید دیگر هضمش خیلی مشكل باشد كه چطور اصلا تفاوت دارد.

آنجاست كه خدا تعبیر بِذِبْحٍ عَظِيمٍ‌ می‌كند، از حضرت اسماعیل گذشتیم ولی این قضیه را درباره یك شخص دیگری انجام خواهیم داد و محقق خواهیم كرد كه آن لایق مقام عظمت است، آن لایق این است كه لفظ عظیم و عنوان عظیم به او داده شود.

این قضیه برای ماست، یعنی روز عید قربان به ما این پیام را دارد كه نگاه كنید ببینید همان جریان حضرت ابراهیم هم برای شما هست و ما این داستان را بیخود در قرآن نقل نكرده‌ایم، نیامده‌ایم هی كتاب را بزرگ كنیم و قصه بگوییم، این حكایتی را كه نقل كردیم در آن اسراری است، در آن مسائلی است. یكی همین است كه انسان باید همان قطع تعلّقی كه مترتّب بر این امریه هست و باید در حضرت ابراهیم این قطع تعلّق انجام شود تا به نتیجه برسد، بتواند از آن تعلّق نفس و از آن حقیقتی كه به آن، عینِ ثابت كه همان نفس هویت اوست برمی‌گردد، از او هم بخواهد رد شود، اگر بخواهد این انجام شود او این كار را انجام می‌دهد. برای شما هم هست، برای شما هم مهیاست منتها باید آستین همت بالا بزنید و نسبت به آنچه را كه احساس می‌كنید كه تكلیف الهی است و حق است و مورد رضای پروردگار است، نسبت به آن كوتاهی نباید داشته باشید. اگر این‌طور باشد، در آن راستا قرار داریم وگرنه اگر بخواهیم نسبت به مسائل كوتاهی داشته باشیم، برحسب آن میزان، مراتب ما هم مختلف خواهد بود.