روش و منهج اولیای الهی در مواجهه با مخالفین عرفان

و این مسئله، خیلی مسئله مهمی است، البته خب این مطالب زیاد است انشاللَه هر وقت خداوند توفیق داد در جلسات آتی راجع به این مسائل صحبت می‌شود، ولی این نكته بسیار مهم، نكته اولی، كه انسان باید بداند و این را همیشه در ذهن خودش داشته باشد به عنوان یك اصل كلی كه مطالبی را كه می‌شنود یا مطالبی را كه می‌بیند احساس بكند بین او و بین این مطالب یك دیواری بنا نهاده اند و یك دیواری ساخته اند كه هیچ ارتباطی ... یعنی آنجایی كه مربوط به اوست، حالا البته خب می‌رسیم به آنجایی كه یك وقت مربوط به مسائل كلی است، مربوط به مسائل اعتقادی است، مربوط به مسائل دیگر است، حالا راجع به آن اگر توفیق پیدا كردیم صحبت می‌كنیم، ولی آنچه كه به انسان می‌خورد، به انسان برمی‌گردد، حالا چه مطلبی را انسان گفته باشد، از نقطه نظر مطلب علمی، مطلب اخلاقی، بخواهد به او كسی ایراد بگیرد، این هم همین است. چون ایراد داریم تا ایراد، هر ایرادی یك جور است، یك ایرادش از همین قسم است، از همین پشم و از همین هوا و بادكنك و اینهاست، ولی خب یك ایراد، ایراد علمی است، ایراد علمی را خب انسان باید همیشه بپذیرد و به آن ترتیب‌

اثر باید بدهد، ولی یك وقتی تا همان خط اول را نگاه می‌كند می‌بیند این ایراد كشكی است، این یك جای دیگرش درد می‌كند! باید آن را بگذارد در آن وادی، در آن قضیه كه بزند به عبا و نه اینكه تاثیر پیدا بكند، تاثر پیدا بكند، نه اینكه عكس العمل پیدا بكند، باید بگوید و بخندد.

اینهایی را كه امام صادق می‌فرماید مربوط به این قسمت قضیه است، كه سخن پیداست، گفتارش هویداست، رفتارش نمایان است، انسان قشنگ می‌فهمد این مطلب، این نوشته، این رفتار، از چه مسئله‌ای ناشی شده، از چه انگیزه‌ای برخاسته، از چه داعی این قضیه به وجود آمده. تا این را متوجه شد آن چرا كه امام علیه‌السّلام به ما آموختند همان را بیاورد جلو: اگر ده تا بگویی یكی هم نمی‌شنوی، حالا برو صد تا بگو، برو وقتت را تلف كن، برو این طرف و آن طرف بگرد، برو با هر كسی می‌خواهی صحبت كن، برو با هر كسی می‌خواهی حرف بزن، برو هر كتابی را می‌خواهی ببین، برو هر نوشته و گفتاری را می‌خواهی نگاه كن، برو هر چه می‌خواهی جمع كن، ما كه فهمیدیم چه خبر است.