معرفت به خدا به واسطه خود خدا

حالا این بدن انسان، این اشتراکی که ما با حیوانات داریم در این بدن، این موجب ارزش ما نخواهد بود. از اینجا ما این استفاده را می‌کنیم یعنی نکته‌ای که به اینجا می‌رسیم، چرا اِزدیاد وزن موجب ارزش نیست؟ چرا؟ چون مطلوب انسان از این بدن، نفس بدن نیست مرکبیتِ بدنِ. و مرکب هر چه راهوارتر باشد برای انسان مفیدتر است. یعنی انسان مرکبی داشته باشد که این مرکب بتواند بهتر احتیاجات انسان را برطرف کند آن مرکب بهتر است. یک سگ شکاری چرا ارزشش بیشتر است؟ قیمتش بیشتر است؟ چون بهتر می‌تواند بِدود و بهتر می‌تواند صید کند یک گاو سمین چرا ارزشش بیشتر است؟ چون بهتر گوشت دارد و از گوشتش بیشتر می‌شود استفاده کرد. پس بنابراین آنچهکه برای انسان مهمّ است این است که این بدن به عنوان مرکب، بهتر بشود از او استفاده کرد.

در اینجا به کلام حکیمانۀ مرحوم آقای حدّاد می‌رسیم که فرمودند: آقا سید محسن باید در سلوک و در راه خدا از این مرکب استفاده کنی، کاری نکن که تو مرکبِ برای بدنت بشوی و او راکبِ تو باشد، همیشه کاری بکن که تو راکب باشی و او مرکب، یعنی در خوردن غذا، غذایی بخور که برایت مفید است، کاری انجام بده که برای تو مفید است. اگر ما آمدیم و نه! این مرکب را از مرکبیت انداختیم، هر روز این دکتر آن دکتر این دوا و آن دوا، تمام ذهن و فکر انسان مشغول این بدن است دیگر. آن وقت این می‌شود راکب. این ما رو به دنبال خودش می‌کشاند. امروز اینجایش درد می‌گیرد می‌گه مرا ببر پیش فلان دکتر، بسیار خب ما بردیم پیش آقای دکتر، ایشان به ما دوا دادند بسیار خب. فردا یک جای دیگر درد می‌گیرد کلیه درد می‌گیرد می‌گوید مرا ببر پیش دکتر دیگر، پیش ارولوژیست ببر، ‌پس فردا قلب صدایش در می‌آید مرا ببر پیش دکتر قلب، خدا نکند که پیش دکتر قلب بروید! آقا می‌اندازد، دستگاه، فشار خون، بالا، پایین، تجزیه، فلان، إکو می‌کنند کار به جای دیگر می‌رسد، بیایید از این سوزن ردّ کنید و بالُن ردّ کنید که باز بکنند و بعد هم می‌گویند که آقا نشد. آقا همچنین یک خورده زیاد احتیاج به پول و فلان داره می‌گوید باید قلبتون را هم عمل بکنید، این رگهای کرنُل و اینها بسته است، از این پای شما رگ برداریم و اینجا وصل بکنیم. حالا بی خود می‌گوید ها، پول می‌خواهد! حالا بعضی‌هایش هم درسته. آن هم یک میلیون می‌گیرد.