سریع الاجابة بودن خدا و بطىءالاجابة بودن ما
موضوع اين جلسه: سريع الاجابة بودن خدا و بطيءالاجابة بودن ما. فقره دعاء: الحمداللَه الذي ادعوه فيجيبني و إن كنت بطيئاً حين يدعوني. 1 – صداي مؤذّن دعوت پروردگار است. 2 – معناي فرمايش پيامبر اكرم صلی اللَه علیه وآله در هنگام فرا رسيدن اوقات نماز «اَرِحني يا بلال». 3 – تغيير حال و انقلاب روحي امام حسن مجتبي عليه السلام در هنگام اوقات نماز. 4 – تفسير اين فقرۀ شريفه از كلام امام سجاد عليه السلام: الحمدلله الذي اَدعوه فيجيبني. 5 – واقعيت و حقيقت موجودات امكاني فقر محض و نياز ميباشد.
مرتب سازی:
سریع الاجابة بودن خدا و بطىءالاجابة بودن ما
7در قضیه اینجا، در این دنیا یک نفر یک موقعیتی پیدا میکند دیگر فردا به کسی نگاه نمیکند یک موقعیت یک پست، معاونِ فلان ساختمان میشود ساختمان دیگر، ساختمان آجر و سنگ و اینها! معاون امورِ فلان بنا میشود وزارتخانه میشود چه میشود، مگر میشود دیگر آقا را پیدا کرد؟ مگر میشود دیگر سراغ آقا آمد؟ رفتارشعوض میشود حالاتش عوض میشود طرز صحبت کردنش عوض میشود تمام اینها مال چیست؟ یک عنوان آقا پیدا کردی! چه خبره؟ این معلوم میشود چیست؟ این عنوان، عنوانِ شیطان است چون خدا اینطور نیست اگر شما دیدید شخصی به یک موقعیتی رسید و حالش عوض شد این حال با حال توحید چیست؟ دوتا است، حال توحید این است که امام سجّاد علیه السّلام بیان میکند الحَمدُللّهِ الَّذى ادعُوهُ فَیجیبُنى این صفت، صفت توحیدی پروردگار است این صفت آیا محمدت است یا مذمّت است؟ مَحمَدت است دیگر، منقبت است یا غیرمنقبت؟ این منقبت است حالا که منقبت شد ضدّش میشود چی؟ غیرمنقبت، اگر این رحمانی شد ضدّش میشود شیطانی، ضدّش میشود شیطانی.
حالا اگر ما در شخصی دیدیم با عوض شدنِ موقعیتش، صحبتش عوض شده، حالش عوض شده، نحوه تکلّمش با افراد عوض شده، وقتی که به افراد دیگر میخواهد بدهد فرق میکند، صحبتی را که با افراد میکند تغییر پیدا کرده است، بیمعطّلی بگویید این شیطان است اصلًا معطّلی ندارد چرا؟ چون این خلاف است، خلاف کلام امام سجّاد است امام سجّاد اینطوری معرّفی نمیکند خدا را، خداوند ادعوهُ فَیجیبُنی است او اینطور نیست.
امیرالمومنین علیهالسّلام چطور بود؟ قبل از رسیدن به حکومت و بعد از رسیدن به حکومت چه تغییری در امیرالمومنین علیهالسّلام پیدا شد؟ چه اختلافی بین دو موقعیتش پیدا شده؟ اختلاف پیدا نشده. اسباب یک پیرزنی را میگیرد، چیزی را که خریده میگیرد کمکش میکند میرود در منزل او و بعد به آنها میگوید که من بچّهها را نگه دارم شما نان بپزید یا شما [بچهها را نگه میدارید تا من نان بپزم؟] او میگوید نه! شما بچّهها را نگه دار من نان را بهتر میتوانم بپزم، حضرت مشغول سرگرم کردن بچّهها میشود و اینها، این عمل چه عملی است؟ آیا این عملِ یک شخصی است که در کثرت است یا شخصی است که در وحدت است؟ این عمل از چه شخصی میتواند سر بزند؟