بیان دومرتبه از مقام ارتباط انسان با پروردگار متعال

لذا دستور داریم تقطیع در صلوات، یکی از دستورات سلوکی که همۀ بزرگان و عرفاء نسبت به تلامذه‌شان داشتند تقطیع در صلوات بود مرحوم علاّمه طباطبایی به مرحوم آقا دستور تقطیع در صلوات داده بودند مرحوم آسیّد جمال گلپایگانی همین‌طور، آشیخ محمّد تقی لاری از شاگردان مرحوم قاضی دستور تقطیع صلوات داده بود، ایشان با ایشان ارتباط داشتند، مرحوم آشیخ عبّاس قوچانی همین‌طور، مرحوم آقای حدّاد تقطیع در صلوات، مرحوم آقای انصاری همین‌طور، خود مرحوم آقا تا آخر عمر این مسئلۀ تقطیع در صلوات را همیشه به شاگردانشان توصیه می‌کردند که نماز ظهر را ظهر بخوانید، نماز عصر را در وقت خودش چرا؟ چون انسان هشت رکعت نماز ظهر و عصر را می‌خواند می‌رود تا موقع غروب، خب از این موقع تا موقع غروب ممکن هشت ساعت فاصله باشد در تابستان هشت ساعت فاصله است ولی اگر آمد موقع ظهر با توجّه و با آن خصوصیّات خواند، دو ساعت و نیم بعدش چی است؟ موقع نماز عصر می‌شود خیلی فاصله‌ای نمی‌افتد تا آنجا، چهار پنج ساعت فاصله می‌شود دوباره شب همین‌طور یک ساعت و نیم بعدش چی؟ دوباره همین‌طور و همین‌طور و این دائماً.

کلَّما شِئتُ یعنی این، اُنادیه هر وقت بخواهم نداش می‌کنم اصلاً خود خدا فراهم کرده خودش وسیله‌اش را فراهم کرده که همیشه بیاید، بطرف من الآن بیا، سه ساعت بعد بیا، پنج ساعت بعد بیا، همین‌طور بیا، پیغمبر نماز شب چطوری می‌خواندند؟ اوّل چهار رکعت می‌خواندند یک ساعت و نیم استراحت می‌کردند دوباره چهار رکعت دیگه می‌خواندند دوباره یک ساعت و نیم، دو ساعت استراحت می‌کردند دوباره می‌آمدند دیگر نماز آن سه رکعت را می‌خواندند و بعد هم فجر و این‌ها را ادامه می‌دادند. این چی بوده قضیّه؟ این یعنی دائماً در حال ارتباط دائماً در حال تذکّر البته این مال اونا بوده‌‌ها! مال ماها که نیست ان‌شاءالله دیگر و به رحمته ترحمون ما دیگر چیزی نداریم جز همین عجز ما از شکر و عجز ما از عبادتت.