خود محوری و احساس دوئیت داشتن سبب خلف رجاء

بزرگان مراتب دارند هر کدام در جای مشخص است، ولی خلوص و این طلا کدام خالصیش بیشتر است؟ این فلز این مَتِرْیالی که الآن این، خلاصه این ریخت و این....ـ بقول آقای مهندس ایشون دیگه توی [این] مسائل [هستند]، آقا ما فضولی می‌کنیم ها! تو قضایای ریخته‌گری شما و اینا میایم دخالت می‌کنیم اگر هرجا اشتباه کردیم بفرمائید درست است ـ ها؟ این چه مقدار خالصی دارد و چه مقدار غیرخالصی دارد؟ اونی بالاتر است که خالصیش بالا است، به نسبت به امام خالصیش بیشتر است امام خالصیش صددرصد است این نود باشد، نود و پنج باشد بعضی‌ها هم ممکن است مثل خود حضرت صددرصد باشند ولی زیر بلیت امام و زیر ولایت امام، آقای حدّاد صددرصد بود اینطور که از عبارت..... آقا هم چی؟ اونم که دیگه شاگرد آقای حدّاد و گفتم دیگه بهتون.

حالا همچنین شخصی ممکن است انسان پیشش برود و دعوتی بکند و او اجابت نکند؟ احتمال؟ نه، چرا؟ چون دیگه خودی ندارد اون دیگه برای خودش منفعتی را در نظر نمی‌گیرد برای خودش اصلاً در نظر نمی‌گیرد اون چی است؟ اون متحّقق به حق شده لذا هر کسی که این حالت را ندارد انسان وقتی که یک طلبی از او بکند یک امنیه‌ای را در او داشته باشدآرزویی داشته باشد اوّل چکار می‌کند؟ اوّل نفع خودش را در نظر می‌‌گیرد.

می‌گویند در زمان سابق، زمان شاه این وزارت بازرگانی اون مسئولینی که مثلاً اونجا بودند یه کسی می‌رفت پیششون و می‌خواست برود تجارت کند، اوّل این نگاه می‌کرد که چقدر از این آقا گیر این می‌آید؟ اگر می‌دید معتنابه است، بهش اجازه می‌داد اجازه‌ی صدور کالا می‌داد اجازۀ ورود کالا می‌داد اجازه....، ولی اگر می‌دید نه، خیلی ندارد، هی دور می‌گردوندش هی سر می [دوندش] ـ این مال سابق بود الآن که اینطور نیست ـ هی دور می‌گردوند امّا اون شخصی که دیگه خودش را مطرح نمی‌کند دیگه یعنی چی که بخواهد به این حرف‌ها نگاه کند؟ اصلاً معنی دارد؟ چه معنی دارد؟