عالم امر و خلق وحیثیت امری و خلقی اعمال

حضرت می‌فرماید این اینقدر شبیه به جدّم رسول خداست که وقتی که ما اشتیاق می‌کردیم، مشتاق می‌شدیم برای اینکه رسول خدا را ببینیم به حضرت علی اکبر نگاه می‌کردیم. حضرت علی اکبر بزرگ بود. حضرت علی اکبر فرزند اول سیدالشهداء بود. امام سجاد علیه السلام فرزند دوم بود. و ظاهراً از خصوصیات شمایل هم، امام سجاد به امام حسین نرفته بود. امام سجاد خصوصیات و شمایلِ خاصِ به خودش را داشت. به مادر شباهت داشت. از نظر شمایل و اینها. مادر حضرت سجاد دختر پادشاه ایران بود دیگر. شهربانویه و همان سر زا رفت. فوت کرد. بعد از اینکه حضرت سجاد متولد شد. بعد از تولد آن حضرت در همان [موقع‌] از دنیا رفت. علی کل حال دیگر آدم چه می‌داند کار خدا چی است؟ خدا چکار می‌کند؟

خَلق یعنی جنبه‌ی ظاهر، عالم شهادت را عالم خَلق می‌گویند. این به یک معنا، معنای خاصی است. که آنچه را که در او ماده و مدت دخالت دارد. این دو جهت، این را خلقیات و جزء عالم شهادت می‌شمارند. در قبال او عالم امر است که عالم امر مربوط است به عالم غیر ماده أعم از عالم مثال و ملکوت و جبروت و لاهوت و عالم اسماء و صفات کلیه که آن مشهود ظاهر ما نیست. شهادت او و دیدن او، اسباب و آلات خاص به خود را دارد. کسی که باید عالم برزخ و مثال را ببیند. با این چشم نمی‌تواند ببیند این چشم ترکیب شده است از یک اشیاء و یک موادی که ترکیب آن اشیاء و آن مواد، منطبق با خصوصیات فیزیکی عالم شهادت است. عالم خَلق است. این شبکیه این عدسی این مردمک این قرنیه این زجاجیه تمام اینها برای انعکاس نور و فرستادن آنها به عصب طرح ریزی شده‌اند. و طبعا این نور خب این نور ظاهر است این نور انعکاس پیدا می کند بر اشیاء. صورت، صورت اشیاء وقتی که می‌گوییم در چشم نقش می‌بندد در واقع صورتی نقش نمی‌بندد نور است. این نور وقتی که می‌خورد به جاهای مختلف، مقداری از آن فتون‌ها را در خود جذب می‌کند. و مقداری را آزاد می‌کند. با برگشت آن فتون‌های آزاد شده صورت اشیاء پیدا می‌شود.