حقیقت حلم و اقسام آن(1)

مغز و اعصاب و عروق که بقیه دارند، خب این هم دارد. چه فرقی می‌کند؟ فرقی نمی‌کند. اگر یک خطری بخواهد متوجه بشود، متوجّه منتسبین به آقا بشود، آیا شما آن خطر را نمی‌توانی دفع کنید؟ چطور شد؟ این خطر که الان متوجه می‌خواهد بشود. چرا کناره‌گیری کردی؟ و چار (؟؟) با سکوت خود گذاشتی این‌ها هی بیشتر فرو بروند. بیشتر اذیت بشوند. بیشتر بارشان زیاد بشود. التفات کردید. این است مسئله، که معیار ما نباید فقط معیار ظاهر باشد. معیار ظاهر با گذشت زمان آن معیار هم از بین می‌رود. وقتی ظاهر از بین رفت آن هم از بین می‌رود. آن کسانی که با مرحوم آقا بودند و با ظاهر آقا بودند. با رفتن آقا آن هم چه؟ از دست رفت. ولی آنان که با باطن آقا بودند با ملاک آقا، با آقا بودند. آن ملاک را بعد از فوت هم حفظ کردند. همین‌طور، ملاک از بین نرفت. دو، دوتا چهارتا. از زمان خلقت آدم، بلکه بعد از خلقت آدم بلکه بعد از خلقت کره زمین و آسمان‌ها و سموات دو دوتا چهارتا بود. الان هم دو دوتا چندتاست. پنج‌تا؟ چهارتا است. امام زمان هم ظهور می‌کند، دو دوتا چهارتا است. قیامت هم اگر باشد باز دو دوتا چهارتا است. پنج‌تا نمی‌شود. خدا هم بخواهد نمی‌شود. دو دوتا چهارتا است. 

این آن چیزی است که بزرگان به دنبالش بودند و متأسفانه در ما چی؟ ما بیاییم این مسئله را در خودمان تقویت کنیم. چرا شما به من نگاه می‌کنید؟ چرا شما به غیر نگاه می‌کنید؟ چرا؟ شما بیایید به مطلب نگاه کنید. مطلب را یاد بگیرید. مطلب را به دست بیاورید. معیار را به دست بیاورید. آن مهمّ است. من امروز هستم. فردا می‌روم. ما که خبر نداره آدم را با این مرض‌های جدید و سرطان و ایدز و این‌ها که ... از این حرف‌ها نمی‌دانم و تصادف و فلان و امراض و ابتلائات و از این مطالب. کی امید دارد. به این دیگر. یک دفعه آقا اونجاش درد گرفت. الان سرطان شد. تمام شد دیگر. در ماه دیگر هم ... مگر نمی‌روند همین‌طور دارند ... چه اطمینانی هست؟ چه هست. آن وقت خسران برای انسان این‌جاست که ببیند عجب زمان آقا را تجربه کرد. رفت زمان بعد از آقا را تجربه کرد. رفت آخر تا کی باید تجربه کرد. تا کی همین‌جور باید به تجربه گذراند، مطلب را. نباید انسان از تجربه استفاده کند؟ نباید انسان یک روز این تجربه را به کار ببندد. بله این‌ست مسئله. خوب ساعت ٥. ٩ شد. ما نمی‌دانستیم کجا بودیم، آمدیم کجا. صحبت در این‌جا بود که حلم پروردگار نسبت به شرک این حلمی که امام سجاد علیه‌السلام خدا را بر آن حلم حمد می‌کند. آن حلمی که براساس غضب و قهر است نیست، چون آن حلم حمد دارد حضرت سجاد می‌گوید که الحمدللّه که خدا ما را عذاب می‌کند البته یک قسم است که آن هم برگشتش به جمال هست ها، که ما آن را فردا ان‌شاءاللَه اگر خدا توفیق داد آن را عرض می‌کنیم گناهانی را که ما انجام می‌دهیم پس آن گناهانی که در آن جنبه انانیت جنبه استکبار جنبه تظاهر است جنبه تفرعنو انّیت آن گناهان آن‌ها چیزی است که مورد عفو و مغفرت پروردگار قرار نخواهد گرفت و آدم باید برای این گناهان فکری بکند. آن گناهانی که از روی غفلت، از روی جهالت، از روی نفهمی است، از روی جوانی است، از روی بچگی است، این گناهان، نه این‌ها گناهانی است که مورد غفران و مورد مغفرت پروردگار قرار می‌گیرد.