جمع میان حلم و علم

خب باید انسان همراه با علم، حلم داشته باشد حلیم باشد، حالا خدای متعال دیگر. از خدای متعال عالم‌تر، ما چه شخصی را سراغ داریم؟ از خدای متعال، مطلع به امور چه شخصی را سراغ داریم؟ با تمام اینها حلم دارد. امّا حلمش متفاوت است، عرض شد که سه قسم خدا حلم دارد.

راجع به حلم اول که حلم خطرناک است و آن این است که خدا صبر می‌کند صبر می‌کند ولی این صبر کردن به نابودی و بوار انسان منتهی می‌شود. نه به صلاح‌ وَ الَّذِينَ كذَّبُوا بِآياتِنا سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيثُ لا يعْلَمُونَ‌¹

این صبر کردن کم کم، آهسته آهسته می‌آورد پایین. آن دفعه یک مثال زدیم گفتیم این هواپیما وقتی که می‌خواهد بنشیند، می‌خواهد بنشند یک مرتبه از ارتفاع ده کیلومتری از بالای فرودگاه یک مرتبه که خودش را نمی‌اندازد پایین. یک مرتبه همه‌ی سرها به طاق می‌چسبد. همه داغون می‌شوند. از بیست فرسخ، پانزده فرسخ، از پانزده فرسخ شروع می‌کند چی؟ آهسته می‌آید پایین. گاهی اینقدر آهسته می‌آید پایین که یک شخصی که خواب است، یک مرتبه چشم باز می‌کند. می‌بیند هواپیما دارد توی محوطه حرکت می‌کند، می‌خواهد بایستد. اینقدر آرام می‌آید. می‌گوید ا ما که بالا بودیم، پایین اصلًا پیدا نبود. چطور اینجاست؟ می‌گویند آقا آهسته آهسته آوردنت پایین. یواش یواش حالا اگر یک مرتبه یک حرکت پیدا بشود فوری آدم بیدار می‌شود دیگر، ها چه شده؟ همان بالا گاهی اوقات حرکت دارد نوسان دارد آدم خواب یک مرتبه بیدار می‌شود، ولی نه، این یواش یواش می‌آید سَنَسْتَدْرِجُهُمْ‌ یواش یواش اینها را می‌آوریم پایین‌ مِنْ حَيثُ لا يعْلَمُونَ.

سفت وایساده می‌گوید حق با من است. محکم! بابا هرچی حرف می‌زنی انگار نه انگار. ا داری نگاه به حالش می‌کنی، می‌بینی این با شش ماه پیشش فرق کرده، خدایا چیه قضیه؟ حالش خراب‌تر است. سفت ایستاده پای قضیه، شل نشده. محکم می‌گوید آقا مسئله این است و حق این است و داری می‌بینی که حالش خراب‌تر شده، من بعضی وقت‌ها، نگاه به بعضی‌ها [که‌] [می‌کنم‌] می‌گویم خدایا واقعاً این همانی است که ما در زمان آقا می‌دیدیم؟ پس چرا این جوری است؟ این چه قیافه‌ای است؟