خصوصیات متقین

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم

و صلَّی‌ اللَه عَلَی سیّدنا و نبیّنا أبی‌القاسم مُحَمّدٍ

و علی آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَی أعدائِهِم أجمَعینَ

و الحمد للّه الذي يحلم عنّي حتّي كأنّي لا ذنب لي فربّی احمد شيءٍ عندي و احقّ بحمدي

قسم سوم، از اقسام حلم، این بود که در عین اینکه انسان گناه می کند، ولی آن گناه، تاثیر عمقی در نفس باقی نمی‌گذارد و این کدورت گناه (بهتر است اسمش را خطا بگذاریم تا ذنب) این یک اثری در نفس و کدورت و ظلمی در نفس باقی نمی‌گذارد بلکه تاثیرش، تاثیر موقتی است، اثرش اثر مقطعی است و این که موجب بشود جدا شخص مبتعد بشود این اثر را ندارد. حالا چرا ندارد؟ چه علتی دارد این قسم از اقسام؟

یک روز خدمت مرحوم آقا رضوان اللَه علیه بودیم، ایشان رفته بودند مجلس یکی از آقایانی که در تهران است و الان به رحمت خدا رفته است. از معاریف تهران بود، اتفاقا ما اطلاع نداشتیم، چون ما به یک مناسبتی رفته بودیم، آقایان، ائمه جماعات تهران در منزل ایشان تردّد زیاد داشتند، منزلشان هم یادم است همان نزدیکی‌های بازار بود، این قضیه مال خیلی سابق است، تقریبا شاید حدود سی سال پیش. آخر ما دیگر پیر شده‌ایم که از آن موقع ها خبر می‌دهیم. ایشان دیدنی کرده بود به یک مناسبتی و قصدشان بازدید این دیدن بود. اتفاقا ایشان منزل نبود ولی منزلش از جمعیت مملو بود، آقایان ائمه جماعت، همه آمده بودند، خیلی زیاد و صحبت و گفتگو و از این طرف و آن طرف مختلف بود، ایشان هم نشسته بودند همینطور ساکت. یکی از ارحام هم که ایشان تازه از نجف آمده بود (اصلا به خاطر دیدنی که از ایشان انجام شده بود بازدید داشت انجام می‌شد) ایشان هم همراه ما بود. یکی از آقایانی که در آنجا بود یک مسئله‌ای را مطرح کرد: که در یک مجلسی بودیم شبیه همین مجلس، شخصی یک آیه‌ای عنوان می‌کند و اشکالی متوجه بر این آیه می‌شود و کسی هم جواب نمی‌دهد آن آیه ظاهرا این است مَنْ عَمِلَ صٰالِحاً مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثىٰ وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيٰاةً طَيِّبَةً وَ لَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ مٰا كٰانُوا يَعْمَلُونَ ﴿النحل‌، ٩٧﴾