خصوصیات متقین

یک دوستی برای خودت انتخاب کن از کی؟ از اعمال و از کردارت، نه از دوستان دنیایی، دوستان دنیایی فقط جنازه تو را می‌گیرند تا دم قبر هم تشیع می‌کنند: بلند بگو لا اله الا اللَه!

مرحوم آقا عجیب است ها مانند او در تهران تشییع جنازه نشده بود، همین پدر آقا در تمام مدّتی که در اوین مرض قلب داشت و در تابستان در اوین بود هان املاکشان، املاک بالصطلاح اجدادی ما، چون همه آنها در اوین و درکه بودند دیگر، جدّ دهم خود من، امامزاده سید محمد ولی، الان در درکه هست. پدر ما می‌گفت ایشان در آن مدتی که در آنجا بودند، یک نفر به دیدن او نیامد، آن‌وقت همین که از دنیا می‌رود در تشییع جنازه‌اش می‌گفتند: 

همین ها! این مردم هستند! آقاجان از من بشنوید فردا من و شما را تنها می‌گذارند! حالا اگر هم از من نمی‌شنوید انشاءاللَه آن دنیا وقتی به هم رسیدیم می‌گویید آسید محمد محسن راست گفتی ها! هم من به شما می‌گویم، هم شما به من می‌گویید، همه به هم می‌گوییم راست گفتید! همین ها انسان را تنها می‌گذارند و گذاشتند، تنها گذاشتند خب حالا چه برای انسان می‌ماند؟ تخیّر خلیطا من فعالک، انّما، تخیّر خلیا من فعالک

یک دوستی برای خود انتخاب کن. این دوست از کردار و از اعمال و أفعالت باید باشد که به درستی که قرین و مصاحب انسان، دوستان دنیایی نیستند، در قبر قرین و مصاحب انسان همین افعال و اعمالی است که دارد در این دنیا انجام می‌دهد فلا بدّ من یوم الحشر من ان تعدّه لیوم مرء فیه و یحروا

ظاهرا این است، البته من دیگر فراموش کردم، مضمون این مسائل و مطالبی که پیغمبر اکرم فرمودند در این قضایا دور می‌زند، تمام این سیر از قبر تا روز قیامت، تمام این اعمال با تو هستند. هیچ کس نیست، پدر از پسر روز قیامت فرار می‌کند، حالا ببینید! پدر از پسر فرار می‌کند، زن از شوهر فرار می‌کند، شوهر از زن فرار می‌کند، مادر از بچه‌ها فرار می‌کند، دوست از دوست فرار می‌کند، طبق آیه قرآن، از خودمان نمی‌گوییم، آیه قرآن می‌آوریم يَوْمَ يَفِرُّ اَلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿عبس‌، ٣٤﴾ از برادر فرار می‌کند وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ ﴿عبس‌، ٣٥﴾ از مادرش فرار می‌کند، از پدرش فرار می‌کند وَ صٰاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ ﴿عبس‌، ٣٦﴾ پنجاه سال در این دنیا با هم زن و شوهر بودند روز قیامت، این پرونده را گذاشته روی دوشش و یا علی، اصلا هر چه می‌گوید آقا کجا داری می‌روی؟ پنجاه سال باهم بودیم! آنجا با هم بودیم! اینجا هر کس سراغ کار خودش است لِكُلِّ اِمْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿عبس‌، ٣٧﴾ برای هر کسی یک شغلی است. یغنیه! که او را بی‌نیاز می‌کند لِكُلِّ اِمْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ شأن و کاری که او را کفایت می‌کند، دیگر نمی‌گذارد به کارهای دیگر برسد، همین کاری که دارد بس‌اش است، همین پرونده‌ای که روی دوشش هست دیگر بس‌اش است. یغنیه! تا بخواهد پشت کند دست دیگری را هم بگیرد، ابدا. البته اینها افراد عادی هستند آنهایی که حسابشان فرق می‌کند آنها دیگر مسئله‌شان جدا است. بله راجع به اویس هم داریم که پیغمبر فرمودند: به اندازه رقه‌های قبیله نوذر و ربیعه شفاعت می‌کند. آنها هم هستند، از آن دسته افراد.