عدم محدودیت ارتباط با خدا به زمان و مكان خاص

آقای فلان شما زمین داشتید باغ داشتید چهار هزار متر باغتان بود، سه‌تا رفیقت در همین شهر زندگی کردند هر سه با سه زن و بچّه و در سه اتاق و تو این باغت را تقسیم کردی و یک زمین از زمین‌های این باغ حتّی به قسط به اینها ندادی چطور می‌شود؟ دویست مترش یکی دویست متر بیشتر هم نه، یکی به این می‌دادی یکی به ...... این هم به قسط می‌دادید نه اینکه مجانی، مجانی که اصلًا حرفش را نمی‌شود زد! سکته می‌کنید! نه بدهید، ندارند بیچاره‌ها، مگر نداشتن گناه است؟ مگر نداشتن عیب است؟ ندارند ور دارید به قسط بدهید تقسیط کنید. در یک اتاق یک نفر با زن و بچّه و در یک اتاق یک نفر در یک اتاق ... آن وقت جناب عالی هم چهار هزار متر آنجا زمین دارید هیچ بچّه هم نداری خودت و زنت! بعد می‌گوئید آقا نرسیده‌ایم چه کنیم؟ بعد ایشان این را فرمودند: اگر قرار بر این باشد که فقط اسمی از سلوک باشد خب حالا که این‌طور است چرا ما بیائیم خودمان را با این اسامی بازی بدهیم.

اگر قرار به واقعیت و عمل به سلوک است ایشان فرموده است این جوان‌ها این جوان‌های صاف این جوان‌های پاک اینها که در این جبهه‌ها الآن دارند آن زمان زمان جنگ بود در این جبهه‌ها الآن دارند جانشان را می‌دهند آنها سالک هستند یا ما سالک هستیم؟ روی صفای خودش روی خلوص خودش دفاع از اسلام! نیت، نیت خدا، نیت نیت سالم، خب مرجع تقلیدش هم حکم کرده به جهاد، الآن دارد به عنوان دفاع از اسلام می‌رود با دشمن خدا [جنگ‌] می‌کند خب شما به خدا نزدیکترید یا اینها نزدیکترند؟ شما عمل به این مسائل کردید یا اینها دارند می‌کنند؟ تو یک زمین دویست متری نمی‌توانی بدهی، او دارد جانش را می‌دهد، آن هم قسطی. مرحوم اقا چند مورد اتفاق افتاده که ایشان نسبت به بعضی از افراد تحکم داشته باشند، خیلی کم اتفاق افتاده. یک مورد من دیدم نسبت به یک شخص، دیدم ایشان دیگر خلاصه از کوره در رفتند [و] به آن شخص گفتند شما به این شخص دویست متر از این [زمین‌] بدهید و هیچ امَدی هم برای اخذ [پول‌] آن تعیین نکنید [امَد] اخذ آن [را] هم تعیین نکنید! او هم گفت چشم، چشم، چشم. امَدی را هم تعیین نکردند. افرادی بودند آقا! اینها تمام اموالشان را در راه خدا دادند و رفتند و به بعضی از این شغل‌های خیلی پایین بسنده کردند برای اینکه به مراتبی برسند که مراتب آنها به نسبت به آنچه که ما در راه او هستیم ذرّه‌ایی از بسیار است قطره‌ای از دریاست حصاتی از بیابان است تمام مایملکشان را در راه خدا دادند آن وقت ما و این ادّعا و دست خالی!