مكتب عرفان یعنی مكتب عبودیت و تسلیم بودن دربرابراراده و مشیّت الهی

اما افرادی که این‌ها از نقطه‌ی نظر رجاء و همّت و امید به مطلوب در مرتبه صدق قرار دارند آن‌ها خودشان برای جریان عالم تقدیر پیش قدم می‌شوند. ببینید چقدر فرق است؟ اصلًا اگر بخواهد قضیه انجام نشود می‌آید می‌گوید آقا چرا مسئله‌ای انجام نشده؟ چرا خلاصه مشکلی پیش نیامده؟ خلاصه مثلًا حالا ما خیلی ..... برای جریان نظام عالم تقدیر خود آن افراد می‌آیند و جلو جلو می‌آیند و تقاضا می‌کنند و دست آن استاد کامل را برای نحوه تربیت باز می‌گذارند نه اینکه هی دستش را ببندند به قول آقای حدّاد تا می‌خواهیم گوششان را بگیریم صدایشان درمی‌آید. ما شل می‌کنیم. این دست بستن است. آن هی، پیش قدم می‌شود، هی تقاضا می‌کند. هی برایش می‌آید. گفت تا، فرمود، یک‌دفعه من با مرحوم آقا داشتم صحبت می‌کردم شعر حافظ، گفتم [حافظ گفت‌] ایشان گفتند: بگو فرمود، گفت چه است؟ حافظ است. فرمود جناب خواجه، که:

این غم‌هایی که دارد می‌آید، با خودش مبارک باد را دارد می‌آورد. ظاهرش غم است. تویش می‌گوید: خدا مبارک باشد. خدا برایت این را آورد. دوباره دوّمی می‌آید مبارک باشد. از این مبارک بادها. از خدا بخواهیم که خودش تحملش را هم بده ها. هم این مبارک بادها که می‌آید خودش تحملش ....، بله زیر شمشیر غمش بقول خواجه می‌فرماید رقص کنان باید رفت علی کل حال، مطلب این است دیگر، مسئله این است.

البته ما فعلًا در مقام این طرفش هستیم. یعنی فعلًا داریم این مسائلی که راجع به این کفه هست، راجع به این قسمت است داریم عرض می‌کنیم ولی از الآن هم به شما بگویم یک وقتی یأس نگیرد ما را ها؟، حالا آن قسمت را هم می‌آییم می‌گوییم، غصه نخورید. رحمت خدا، مرحمت خدا. سعه خدا، آن حسن ظن به خدا، این‌ها هم جاهای خودش را دارد که ان‌شاءاللَه می‌آییم آن‌ها را هم عرض می‌کنیم، فعلًا از این نقطه می‌خواهیم یک قدری مطلب در اینجا باز بشود و کیفیت فکر انسان و آن ایدئولوژی‌ سلوکی انسان نسبت به مسائل عالم تقدیر، یک قدری تصحیح بشود، آن‌وقت تا اینکه ببینیم که آن طرف مطلب چه خبر است و آن طرف قضیه چه خبر است؟. این قضیه این است. این طرف مسأله این است. این طرف مطلب به این کیفیت است.