اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

اصل قضیه رسیدن به یک مسئله و کاری را انجام دادن، قدمی برداشتن خوب است. ولی صحبت در این است چه نیتی متعاقب این مطلب هست؟ چه نیتی؟ چه نیتی پشت این قضیه است؟ آیا آن نیت از یک قلب صاف سرچشمه می‌گیرد یا یک قلب آلوده و نفس آلوده؟ خیلی خب، حالا دیگر ما دیگر نخواستیم‌ راجع به این قضیه صحبت کنیم، دیگر بیش از این افتضاح تمدّن غرب و فجایعی که این تمدّن برای بشریت به ارمغان آورده است. این‌ها را بیاییم و توضیح بدهیم و دیگر به همین مقدار کفایت است.

ایشان در آن مجلس می‌گفتند که، آن آقا، خب پس بنابراین دیگر اسلام و ایمان به خدا، این در ایمان خاصّ مطرح نیست. إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ، خب آن‌ها که ایمان آوردند، ایمان به خدا آوردند، آن‌ها که یهودند، ایمان به خدا آوردند به جای خود، نصاری هستند ایمان به خدا آوردند عمل صالح هم انجام می‌دهند خب‌ إِنَّا لا نُضِيعُ أَجْرَ مَنْ أَحْسَنَ عَمَلًا¹. ما اجر افراد را ضایع نمی‌کنیم، ما اجر افراد را از بین نمی‌بریم، این چطور می‌شود؟

این افرادی که در آن مجلس بودند هر که آمد یک چیزی گفت. یکی گفتش که ایمان به آدم، ایمان به خاتم را اقتضاء می‌کند، یعنی کسی که ایمان به حضرت موسی آورده است باید ایمان به پیغمبر هم بیاورد، یکی گفتش که ان الذین امنوا، این امنو انصراف به ایمان به رسول خدا و ایمان به اسلام دارد. راجع به این قضیه صحبت می‌شد، مرحوم آقا هیچ چیزی نگفته بودند و ساکت نشسته بودند، بعد آن مجلس تمام شد و آمدیم بیرون یک شخصی از مرحوم آقا سؤال کرد، آقا نظر شما راجع به این مطلبی که این‌ها گفتند چیست؟ نظرتان چیست؟

مرحوم آقا فرمودند که مگر در آیه‌ی قرآن نداریم که‌ لِمَنْ كانَ يرْجُوا اللَه وَ الْيوْمَ الْآخِرَ² کسی که امید به خدا دارد و کسی که رجاء خدا را دارد و روز آخر را و یعمل عملا صالحا کذا، مسئله‌ی عمل بر اساس رجاء به خدا استوار است، رجاء به خدا یعنی چه؟ یعنی کسی که این عمل را انجام می‌دهد منظورش خداست. این منظور است. پس بنابراین اگر کسی رجاء نداشته باشد و صرفاً یک عمل انجام بدهد پس بنابراین چیزی را دیگر از خدا طلب ندارد، طلب در صورتی است که از اللَه این طلب سرچشمه بگیرد، امّا اگر طلب برای رسیدن به دنیای بهتر باشد، خب به دنیای بهتر هم رسیدی، رسیدی دیگر به دنیای بهتر، طلب برای بهبود در زندگی باشد، خب بهبود زندگی حاصل شد. تمام شد دیگر.