اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

این قضیه را مرحوم آقای انصاری نقل می‌کردند برای مرحوم آقا، بعد در آنجا خود مرحوم آقای انصاری ایشان فرموده بودند که همین کاری را هم که شیطان دارد می‌کند این نمی‌خواهد نصیحت بکند، این شیطان می‌خواهد در اینجا یأس را به حضرت ابراهیم تزریق کند، می‌خواهد بگوید ببین تمام عباداتی که من انجام دادم با یک خطا از بین رفت هیچ به رحمت خدا دلگرم نباشی‌ها، برو پی کارت، چون شیطان مجسّمه‌ی فساد و شرّ است از مجسّمه فساد هیچ وقت خیر تراوش نمی‌کند، بیاید کسی را بخواهد نصیحت کند، این یک چیزی پشت قضیه هست، مثل انگلیس می‌ماند وقتی می‌خواهد یک کاری انجام بدهد ببینید چه پشت مسئله است؟ چه کار دارد می‌کند؟ وقتی می‌بینی دلش برای ما سوخته است، دارد می‌آید اینجا، ببیند چه قضیه‌ای خلاصه، چه برنامه‌ای برای ما بیچاره‌ها این‌ها دارند تدارک می‌بینند؟ ما هم گول می‌خوریم، ساده‌ایم، بله، بنده خودم را می‌گویم، ما ساده‌ایم، آقایان که نه! خب متوجّه اوضاع هستند.

ها، این شیطان هم هیچ وقت خیر از او تراوش نمی‌کند، اگر یک وقتی دیدی دارد نصیحت می‌کند، ها این چی پشت دارد؟ چه‌کار می‌خواهی بکنی؟ خلاصه دنگت گرفته بیایی ما را نصیحت کنی؟ می‌خواهی چه‌کار کنی؟ مرحوم آقای انصاری، و راست هم می‌فرمود، می‌فرمودند این دارد می‌آید یأس را به حضرت ابراهیم می‌خواهد تلقین کند که مبادا به رحمت خدا دلگرم باشی‌ها، هرچه باشی از من بالاتر نیستی، چهار هزار ملک زیر دست من تسبیح می‌گفتند این‌ها با هم دم می‌گرفتند با یک اشتباهی که من کردم، قضیه چی شد؟، قضیه لعنت و دور باش‌ وابتعاد الى یوم الدّین، الى یوم الدین‌ نصیب حال من شد.

حالا صحبت ما این است که آیا در این دو کفّه‌ی ترازو که یکی یأس است و یکی امید، کدام کفّه را ما باید ترجیح بدهیم؟ کدام کفّه را؟ یک طرف کفّه خداست، یک طرف کفّه انبیاء الهی هستند، یک طرف کفّه پیغمبر ماست، یک طرف کفّه ائمّه ما هستند، این‌ها نوید به رحمت خدا می‌دهند، این‌ها بشارت به جنّت می‌دهند، این‌ها نوید به رحمت می‌دهند، یک طرف، یک طرف کفّه شیطان است، یأس می‌آورد سستی می‌آورد، تنبلی می‌آورد، خاموشی می‌آورد، اطفاء می‌آورد، نه، دلت به این نماز ....، می‌خواهی چه‌کار بکنی؟ این نماز را دیدی این یارو آن قدر نماز خواند آخر چه شد؟ به این بلعم با عورا نگاه کن، چقدر این نماز خواند، آدم خوبی بود، آخرش یک مخالفت کرد به چه روزی درآمد؟ آقا بیا برو پی کارت، این همه ذکر، این همه ورد، این همه نمی‌دانم اخلاص، این همه مراقبه، این همه چی، همه‌ی این‌ها آخرش چی می‌شود؟ آخرش همه هدر می‌شود، یک خطا بکنی، همچنان می‌اندازنت کنار که اصلًا انگار هیچ کاری‌ انجام ندادی، این‌ها را کی می‌گوید؟ این‌ها را خدا می‌گوید؟ خدا که نمی‌گوید، کی می‌گوید این‌ها را؟ شیطان می‌گوید، خب آن طرف کی می‌گوید؟ آن طرف خدا می‌گوید خطا کردی پس من توبه را برای کی قرار دادم؟ اشتباه کردی پس من رجوع را برای کی قرار دادم؟ گناهی از تو سر زد پس من بازگشت را برای کی قرار دادم؟ توجّه و تنبّه را برای کی قرار دادم؟ ها؟ این آن طرف قضیه است و نسبت به این قضیه روایات و آیات و ادلّه و شواهدی که هستند الی ماشاءاللَه وجود دارد که اصلًا جای صحبتش نیست.