اهمیت رجاء زیاد نسبت به خدا و پرهیزازیآس وناامیدی

کسی که نگران مَآلش نیست این شخص سالک نیست، انسان باید نگران باشد، اما ترس از نرسیدن این خلاف سلوک است، ترس، سالک که ترس نباید داشته باشد، نه خیر، می‌رویم ان‌شاءاللَه می‌رسیم، پس چی؟ پس خدا برای کی گذاشته است؟ خدا این رحمتش را برای کی گذاشته است؟ خدا این غفرانش را برای کی گذاشته است؟ ما این‌قدر خدا را عاجز می‌دانیم؟ این‌قدر ناتوان می‌دانیم؟ که زورش نرسد [فقط] یک نفر را بیاورد برساند، یک نفر را به لقاء خودش [برساند؟]، چرا؟ چرا همه را نرساند؟ این چه قانونی هست که حتماً باید خدا فقط یک نفر را بخواهد برساند.

لذا، مهمّترین مسئله‌ای که بزرگان فرمودند در ارتباط با سالک، این هست که رجاء خودش را به خدا زیاد کند، این مسئله مهمّ است، رجاء خودش را به خدا زیاد کند، خدایا اگر قرار است ما را امتحان کنی ما را از امتحان صحیح بیرون بیاور، خدایا اگر قرار است ما را مورد آزمایش قرار بدهی ما را از این آزمایش ناجح بیرون بیاور؛ خدایا اگر قرار است کسی را عذاب کنی ما را در زمره‌ی آن‌ها قرار نده، این‌ها چیست؟ رجاء است دیگر.

یک عبارتی هست از امام سجاد علیه‌السّلام در اینجا می‌فرمایند، در این دعاهایی که طلب حجّ و این‌ها می‌کنند که در ماه رمضان مستحبّ است که انسان این دعاها را هر شب بخواند ببخشید، امام صادق علیه‌السّلام، مال امام صادق است، می‌فرماید که یا امام سجاد بوده است، من در نظرم امام سجاد بود. الآن نگاه کردم، آنچه که یادم است در آن موقع، امام سجاد علیه‌السّلام در نظرم بود، الآن انگار همین دعا را اینجا آورده بودم، این دعا از ابوبصیر از امام صادق علیه‌السّلام روایت می‌کند، من در نظرم حضرت سجاد بود ولی از امام صادق است، حضرت در اینجا یک دعائی است که در ماه رمضان می‌خوانند و بسیار دعای خوبی است، مرحوم آقا همیشه این دعا را هر روز می‌خواندند.