اهمیت حال نیاز و فقر دائمی درسالک

بله هو الذی اخرَجَکم، اخرَجَکم دیگر، شما را او خارج کرده است. مِنْ بُطُونِ أُمَّهاتِكمْ لا تَعْلَمُونَ شَيئاً در حال جهالت محض، خدا شما را از رحم مادران درآورد! کی درآورد؟ کی درآورد این را؟ نیروی طبیعت درآورد. جهاز هاضمه درآورد! سیستم ارگانیزم بدن درآورد! این‌ها برای خودش یک چیزی. آقا جان این حرف‌ها چی است؟ حرف‌ها چه است؟

الآن دیده می‌شود که در هر جایی این فرهنگ متأسفانه رواج دارد هر جایی مردم می‌روند، شروع می‌کنند آقا به زیارت خواندن و گریه کردن و این‌ها، ما رفتیم در همین [قبرستان‌] بقیع داریم زیارت می‌کنیم، داریم زیارت می‌خوانیم زیارت ائمّه‌ی بقیع می‌خوانیم، آقا پشت سر ما یک داد می‌کشیدند که اصلًا آقا من این عبارات دعا را چند دفعه عوضی خواندم، این خط بالا را می‌آمدم پایین، خط ....، وقتی که رفتیم بیرون بهش گفتم آقا جون بلند شو برو تو هتلت اینقدر جیغ بکش که بر ثریا برسد. اینجا جای همه است، جای زیارت است، جای گریه نیست، آخر این حرف‌ها یعنی چی؟ مردم می‌خواهند اینجا دعا بخوانند مردم می‌خواهند اینجا زیارت کنند، مردم می‌خواهند اینجا حال داشته باشند، هرچه هم که از تو دهنشان درمی‌آید می‌گویند این وسطها، نمی‌دانم چه چه چه چه چه چه، یک مطالبی که خب خلاف هم هست.

در حرم امام حسین نشستیم داریم زیارت می‌کنیم شروع می‌کنند به روضه، یکی روضه می‌خواند تمام نکرده آن یکی دم می‌گیرد آن تمام می‌کند نفر سوّم، انگار نذری داشته باشند ها! آقا جان محلّ حرم که جای [روضه‌] و گریه نیست، حرم باید جای خلوت باشد جای انس باشد جای توجّه باید باشد، پاشو برو زیارت بخوان، پاشو نماز بخوان، بنشین توجّه کن، قرآن بخوان، گریه را برو تو خونه‌ات بکن‌ عیب ندارد، کسی حرف نمی‌زند شب تا صبح هم گریه بکن ما حرف نداریم. به جای خواب و بیداری و همه چیز و حموم و مموم و همه بلند شو برو گریه بکن حرف نداریم. ولی انسان نباید ابرازی از خودش داشته باشد که مزاحم با حال دیگران باشد یکی حالش حال گریه نیست به زور که دیگر نمی‌شود تو مغزش فرو کرد گریه کن خب حال گریه ندارد، مگر حتماً توجّه باید با گریه بیاید؟ نه، انسان بدون گریه هم توجّه دارد. آن‌وقت بلند می‌شوند می‌آیند حال مردم را به هم می‌زنند داد بیداد شعر هر حرفی، باعث ناراحتی افراد می‌شوند در حالی که هر جایی برایش حساب خاصّ به خودش را دارد.