اهمیت حال نیاز و فقر دائمی درسالک

ان یحیى کان یبکى و ان عیسى کان یضحک و یبکى و الّذى کان یضحک و یبکى افضل،¹ حضرت یحیی مسئله‌ی خوف و مسئله‌ی گریه و عطوفت و رقّت بر او غلبه داشت، حضرت یحیی غالباً گریه می‌کرد غالباً گریه می‌کرد به نحوی که حضرت زکریا وقتی که می‌خواست برای افراد صحبت کند در روایت هست که می‌گفت ببینید یحیی در مجلس هست یا نیست؟ چون وقتی که شروع می‌کرد به صحبت و نصیحت حالت گریه و حالت حزن بر حضرت یحیی آنقدر غلبه می‌کرد که به غش و بیهوشی می‌افتاد، یعنی خیلی در آن حالت ....، می‌گفت ببینید هست یا نیست؟ اگر هست حرف نزنیم، خلاصه حرف‌هایمان را عوض کنیم خلاصه مطلب را تغییر بدهیم، حضرت عیسی هم گریه می‌کرد و هم می‌خندید بعد حضرت می‌فرمایند حضرت عیسی مقامش بالاتر است چون هر دو جنبه در او به فعلیت و به ظهور می‌رسد والذى کان یضحک و یبکى أفضل. این افضل است خنده و گریه هر دو به دست خداست و هر دو، دو صفت از صفات وجودیه پروردگار است و نزول آن صفات است و این صفات که نباید عاطل و باطل بماند. مولانا چه خوب در اینجا می‌گویند:

گر به جهل آییم آن زندان اوست.

می‌گوید در حالت جهل اگر قرار بگیریم آن جنبه‌ی ضیق، ضیق از نقطه‌ی نظر واردات، واردات نورانیه، واردات علمیه، آن نزول آن جنبه‌ی صفت پروردگار است به معنای تنگ کردن و ضیق گرفتن، از نظر تضیق بر شخص؛

بَدستان که می‌دانید چه است؟ هان؟ بَدستان چه است؟ بَدستان بلبل، بلبل را می‌گویند بَدستان.