اهمیت حال نیاز و فقر دائمی درسالک

این همه افراد الآن دارند این ور و آن ور می‌روند، همین الآن، الآن ساعت چند است؟ ساعت نه و ده دقیقه، شما الآن نگاه کنید این ساعت نه و ده دقیقه در همین قم در طهران در جاهای دیگر چه مجالسی هست؟ چه لهو و لعب‌هایی است؟ همین الآن نگاه کنید در همین شب ماه رمضان شب چهارم پنجم ماه رمضان، همین الآن که ما در اینجا نشسته‌ایم چه افرادی به چه مسائلی به چه لهو و لعب‌هایی، به چه لغوهایی، به چه گذراندن‌هایی، به چه زد و بست‌هایی، به چه خیانت‌هایی به چه شیطنت بازی‌هایی، به چه باند بازی‌هایی، به چه ....؟ همین ساعت همین الآن که ما داریم حرف می‌زنیم مشغول هستند؟ چه است؟ چرا؟ خدا نخواسته است. نخواسته است دیگر، کاری ندارد برای او، خب ما هم می‌شویم مثل او، یک چشم به هم زدن، قضیه‌ی بلعم با عورا برای ما عبرت است دیگر.

وَ عَلَّمْناهُ مِنْ لَدُنَّا عِلْماً¹ ما از پیش خود بهش علم دادیم ولی آمد به آیات ما کفران ورزید، کفران ورزید ما هم برگرداندیم، اینجا شوخی بر نمی‌دارد. بلعم باعورا باشد غیر بلعم باعورا باشد تا وقتی در راهی، تا وقتی از او می‌بینی هستی. همین که از او نمی‌بینی نیستی.

مرحوم آقا تا آخر عمر این کلامشان ترک نشد، آن کسی نزدیک‌تر است که خود را از همه‌ی رفقا پایین‌تر بداند، این جمله جمله‌ای بود که باید رویش فکر کرد. آخر بعضی‌ها هستند دیگر! ده سال آمدیم پانزده سال آمدیم پنجاه سال است هستیم مجتهدیم چه هستیم فلان، راه رفتیم فلان، نه! آقا آن کسی نزدیک‌تر است که خود را از همه پایین‌تر بداند نه اینکه خودش را گول بزند، نه بداند، واقعاً. اگر بداند آن‌وقت حالش هم فرق می‌کند حالش فرق می‌کند نفسش فرق می‌کند در ارتباط، در مسائل تفاوت‌ می‌کند، آن نزدیک‌تر است. نه به ریش سفید و نه به عمر زیاد و نه به جار و جنجال‌های ظاهری و نه به همین عناوین.