لزوم توجه به پروردگار متعال در حالت عُسرویُسر، گشایش وضیق‏

حالا شما خودتان را تصوّر کنید می‌خواهند شما را بیندازند توی آن اتوبوس از تمام این اتوبوس آتش می‌رفت هوا، حضرت ابراهیم را می‌انداختند در یک هم‌چنین جایی، در یک هم‌چنین جایی، آن‌جا یک هم‌چنین جای می‌گوید: ربّى أعلم بحالى، خدا بهتر می‌داند درست شد؟ خب خدای می‌گوید خیلی خب حالا ما را هم ببین، حالا وضع ما را هم ببین‌ قُلْنا يا نارُ كونِي بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‌ إِبْراهِيمَ‌¹ حالا که تو این کار را کردی پس بیا مال ما را هم ببین ای آتش سرد شو که در روایت داریم اگر خدا نمی‌گفت‌ وَ سَلاماً هم سرد شو هم با سلامت، اگر خدا نمی‌گفت و سلاماً حضرت ابراهیم یخ زده بود، منجمد شده بود این سلاماً بعدی‌اش به خاطر این است که خیلی درجه را دما را پایین نیاوری، نه همان هیجده درجه، هیجده درجه، بیست درجه بایست. آن‌جا خوب است به اصطلاح، بسته به خود حضرت ابراهیم که تا چند درجه، بعضی‌ها خب سرد پسند هستند بعضی‌ها گرم پسند هستند خدا طبق همان میزان الحراره حضرت ابراهیم تنظیمش کرد بَرْداً وَ سَلاماً عَلى‌ إِبْراهِيمَ‌ اگر نمی‌گفت منجمد شده بود آن‌جا یخچال، سیبری، این مال چه است؟ این مال خدا. این حضرت ابراهیم در هر حالی چه است قضیه‌اش فرقی نمی‌کند. حالا حضرت ابراهیم وقتی که می‌خواهد إنابه کند به غیر از خدا برود، حتّی به جبرائیل هم رو نینداخت، از جبرئیل دیگر بالاتر ما کی را داریم؟ البته به غیر از ائمّه و اولیاء که آن‌ها مسئله‌اشان فرق می‌کند، آن‌ها وجودشان در ذات پروردگار است و توسّل به امام علیه‌السّلام عین توسّل به خداست، نه آن مسئله‌اش جداست، و در آن هیچ مطلبی نیست. نه، غیر از آن، به قول ابن فارض می‌فرماید:

فقط اگر از خدا بخواهیم یک کمی پایین‌تر بیاییم دیگر از ائمّه نباید تجاوز کنیم این دیگر حضرات معصومین، ولی نه جبرائیل، جبرائیل هم باشد و اگر حضرت ابراهیم به جبرائیل می‌گفت جبرائیل انجام می‌داد ها، آتش را سرد می‌کرد، ولی حضرت ابراهیم این‌جا باخته بود، نه آن هم از طرف خدا آمده است، از طرف خدا آمده است می‌گوید چه کنم؟ حاجتی داری، نیازی داری؟ می‌گوید نه به تو ندارم. می‌گوید به او چه؟ خب او هم دارد می‌بیند، به تو ندارم، تو مثل من هستی تو هم خودت‌ هشتت گرو هیجده‌ات است. تو هم مثل من هستی، به او ندارم چون او دارم من را می‌بیند خب پس خیلی خوب، حساب دیگر، خوب شود دیگر، دیگر روشن شود.