اهمیت حالت انکسار و خضوع عبد در برابر خداوند متعال

بالأخره خدایا بلند شدیم، توی این نصف شب دیگر نمی‌توانی انکار کنی، بیا نگاه کن بلند شدیم، بالأخره از این جمعیت چندتا مثل ما هست بالأخره؟ ببین من آنجا نرفتم اینجا آمدم، دیگر باید یک کاری بکنی حالا اگر خدا بگوید نه آقا جان من حاجت تو را روا نمی‌کنم می‌گوییم خیلی خب خداحافظ شما، مگر نمی‌گوییم؟ خیلی راحت می‌گوییم خداحافظ شما! مگر نگفتند؟ مگر نمی‌گویند؟ مگر نمی‌گویند؟ رفتیم منزل فلانی جوابمان نداد خداحافظ رفتیم! خدا خیرتان بدهد! هان؟ خیلی راحت! رفتیم به فلانی یک حرفی زدیم توجّهی نکرد ما هم گذاشتیم رفتیم، بسیار خب همین جوری با خدا معامله می‌کنند و از این راحت‌تر. خدایا این کار را انجام دادیم آن کار را انجام دادیم چهل روز فلان کردیم دو سال چه‌کار کردیم نتیجه ندیدیم خداحافظ شما، نه خبری مثل اینکه نیست، نه خبری نیست بفرمایید، هیچ خبری نیست هیچ وقت شده باز بایستیم؟ هیچ وقت شده به خدا بگوییم خدایا بدهی یا ندهی ما نمی‌رویم؟ شده؟ هیچ وقت شده بگوییم خدایا ما غیر از اینجا هیچ جا را نداریم ما را بیرون کنی از پنجره می‌آییم، از پشت بام می‌آییم ما را نمی‌دانم چه‌کار بکنی از در می‌آییم بالأخره از دم در و کوچه و خیابان نمی‌رویم آن طرف‌تر؟ شده تا به حال خودت را اینجوری در مقابل خدا ببینی؟ این قِسمی؟

امام سجّاد می‌فرماید طرز دعا کردن را هم یاد بگیر طرز درخواست را هم یاد بگیر طرز طلب را هم یاد بگیر با چه نحوه رو بیاوری چه جوری طلب کنی چه جوری بخواهی. بله اگر آمدی و آن‌طور خود را کنار گذاشتی و خواست را برای خودت مطرح نکردی و واقعاً عاجزانه آمدی پیش خدا، واقعاً گفتی خدایا من نمی‌دانم، ما نمی‌دانیم اگر این‌طور بود آن کرم و لطف خدا بالاتر است از اینکه محروم کند، آن مسلّم است در آن حرفی نیست. امّا شرط اوّل این است که رعایت ادب و مقام تَخاطُب در اینجا انجام بشود.