استغاثه وطلب سالک جهت وصول به ذات الهی

أعوذُ بِاللَه مِنَ الشَّیطانِ الرَّجیم‌

بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحیم‌

وصلَّى اللَه عَلَى سیدنا و نبینا أبى‌القاسم مُحَمّدٍ

وعلى آله الطّیبین الطّاهرین و اللعنة عَلَى أعدائِهِم أجمَعینَ‌

وَ قَدْ قَصَدْتُ إِلَیک بِطَلِبَتِى وَ تَوَجَّهْتُ إِلَیک بِحَاجَتِى وَ جَعَلْتُ بِک اسْتِغَاثَتِى وَ بِدُعَائِک تَوَسُّلِى مِنْ غَیرِ اسْتِحْقَاقٍ لِاسْتِمَاعِک مِنِّى وَ لَا اسْتِیجَابٍ لِعَفْوِک عَنِّى بَلْ لِثِقَتِى بِکرَمِک وَ سُکونِى إِلَى صِدْقِ وَعْدِک‌.

من قصد کردم به سمت و سوی تو به خواست و طلب خودم و متوجّه تو شدم به حاجت خودم، و استغاثه‌ی خودم را به درگاه تو قرار دادم و به دعا و خواست تو توسّل خود را انجام دادم بدون اینکه مستحقّ باشم تو کلام مرا بشنوی و بدون اینکه مستوجب باشم بخشش تو را جلب کنم بلکه تمام این‌ها به خاطر وثوقی بود که به کرم تو داشتم و آرامش و اطمینانی بود که به راستی وعده‌ی تو داشتم.

حضرت در اینجا به دو جهت همان‌طوری که اشاره شد یکی از نقطه‌ی نظر عبودیت و یکی از نقطه‌ی نظر ربوبیت، توجّه می‌دهند.

از نقطه‌ی نظر عبودیت حضرت می‌فرمایند که این طلب و توجّه و استغاثه و توسّلی را که من به سمت و سوی تو انجام دادم این ایجاب یک تعهّدی را نسبت به تو نمی‌کند حالا چون آمدم به سمت تو، تو باید استجابت کنی.

استماع با سمع فرق می‌کند. سمع یعنی شنیدن‌ وَ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ‌¹ او می‌شنود و شنیدن او با شنیدن ما متفاوت است همان‌طوری‌که سمع در ما به معنای شنیدن است یک وقت ما یک مطلبی را می‌شنویم یک کسی یک حرفی می‌زند در آن گوشه، دارند با هم صحبت می‌کنند، طبعاً صدایش به گوش ما می‌رسد چه بخواهیم چه نخواهیم این را می‌گویند سمع. یک وقتی توجّه می‌کنیم ببینیم چه دارد می‌گوید این را می‌گویند استماع.

یک وقتی شما در جایی نشستید اتوبوسی تاکسی جایی دارید می‌روید صدای موسیقی به گوش شما می‌خورد چاره‌ای هم ندارید بگویید خاموش کن می‌گویند آقا جمهوری اسلامی است این هم رادیو اسلام است هیچی دیگر ما زبانمان بسته می‌شود حالا ما می‌گوییم آقا سرمان درد می‌گیرد راستش هم هست سرم درد می‌گیرد ما به حلال و حرامیش هم کاری نداریم آقا سرم درد می‌گیرد ولی آدم تا بگوید می‌گویند آقا اسلام است و جمهوری اسلامی است شما هم ساکت بشوید بسیار خب ساکت می‌شویم این را می‌گویند سمع یعنی به گوش انسان می‌خورد یک وقتی انسان نه! می‌خواهد گوش بدهد ببیند چه قشنگ می‌زند خوب می‌زند آدم خوشش می‌آید این می‌شود استماع سمعش گناهی ندارد اگر انسان در یک جایی باشد که نتواند جلوگیری از عمل حرام انجام بدهد و در اختیارش نیست اگر به گوشش بخورد عیبی ندارد در صورتی که خودش گوش ندهد بگوید ببینیم حالا چه می‌گوید حالا چه جوری است اگر بخواهد گوش بدهد آن‌وقت پایش می‌نویسند برداشتی آن روز گوش دادی خوشت آمد این می‌شود استماع.