اهمیت مساله حسن ظنّ به برادر مومن

الآن دست من چه است؟ این دست مَن مِن حیثُ المجموع یک است، غیر از این است؟ ولی انگشت‌های من چندتا است؟ پنج‌تا. این انگشت نسبت به این انگشت ضد این و ند است این ضد او است و مانند اوست اما این انگشت می‌تواند بگوید من در قبال این دست، خودم برای خودم یک‌ام چرا؟ چون این [انگشت] جزو این دست است این مشت یک واحد است ولی اجزاء این مشت نسبت به اجزاء دیگر قابل شمارشند ولی خود این جزء این مچ نسبت به جزء مشت، دیگر قابل شمارش نیست خب خودِ این را تشکیل می‌دهد متوجه شدید!

حالا فرق بین وحدت ـ وحدت حقّه که عبارت است از یکتائیت پروردگار ـ و بین واحد ـ که عبارت است از عدد، عدد ساری در اعیان و اعیان خارجی ـ فرق [را] متوجه شدید [که] چه است؟ ما همه یکی هستیم که آن دیگری هم مانند ما است لذا خدا می‌گوید وقتی تو سراغ بقیه می‌روی آن‌ها هم مثل توأند، تو یکی، آن‌ها هم یکی. آن هم یکی، همه یکی هستید همه با یک خصوصیاتید سراغ یک یکی برو که دو نداشته باشد سراغ یکی برو که دیگر نتواند ذات دیگر در قبال او عرض اندام کند سراغ یکی برو که در وحدت خودش غنا دارد غناء ذاتی دارد سراغ آن برو. امام سجاد علیه السّلام می‌فرماید این مطلب در وجود من هست.

خب حالا إن‌شاءاللَه دیگر فقره‌ی‌ بعدی اللَهمَّ أَنْتَ الْقَائِلُ وَ قَوْلُکَ حَقٌّ اگر خدا توفیق بدهد إن‌شاءاللَه برای فردا شب.

اللَهم صل علی محمد و آل محمد