جایگاه و ارزش مطالب و مجالس اولیای الهی

تابه‌حال من این را نزد رفقا نگفته‌ام و کسی هم خبر ندارد: ما همه‌جا رفتیم؛ حتی من نزد سران صوفیه هم رفتم، نزد آن کسانی که [با مسائل غیرظاهری] ارتباط دارند رفتم، نزد آن کسانی که مدّعی بعضی از مسائل و مقامات هستند رفتم؛ جلساتی در شهرستان‌ها و اینجا داشته‌ام و کسی نمی‌داند. ولی [فهمیدم در جاهای دیگر] هیچ خبری نیست، هیچ خبری! بعد از اینکه همه را دیدیم و در این مکتب آمدیم، [با خود فکر کردیم که] آقا اصلاً چه بگوییم؟! دیگر تمام آن مطالب برای ما بی‌معنا [شده است].

جاهایی [وجود دارد] که آنچه به ذهن شما می‌آید، در آنجا انجام می‌دهند. دیگر بالاتر از این [تصور می‌کنید]! اما وقتی که در این مکتب و [مسیر] می‌آییم، می‌بینیم عجیب! اصلاً اینجا کجا، جاها و مسائل دیگر کجا؟! آنها هم آدم‌های خوبی هستند، خدای‌ناکرده بنده قصد تعریض ندارم، ولی بحث [مربوط] به مقامات و مراتب تشکیک است و صحبت در آن مسائل است.

من در اینجا به ضِرس قاطِع می‌گویم که بدانید! این معرفتی که در این مکتب نصیب انسان می‌شود، در هیچ‌جا پیدا نخواهید کرد! باید قدر آنچه را ما در این مکتب به‌دست می‌آوریم بدانیم، و قدرش را نمی‌دانیم! اوقاتمان را به بطالت، به حرف و نقل، به جلسات، به این طرف و آن‌طرف می‌گذرانیم. نمی‌دانیم که چگونه [این معرفت] به‌دست آمده است!

بارها مرحوم آقا می‌فرمودند:

این رفقای ما نمی‌دانند چه گوهری به‌دست آورده‌اند. خیال می‌کنند اینجا هم مثل جاهای دیگر است؛ اطلاع ندارند و نمی‌دانند چه به‌دست آورده‌اند و چه نفوس قدسی در این راه فَدا شده است تا اینکه بخواهداین مطالب، مناعت، کرامت و علوّ درجات و ارزش‌ها را به دیگران منتقل کند.

شما الآن کتاب‌های مرحوم آقا را مطالعه کنید و بروید کتاب‌های دیگر را هم ببینید! -آنهایی که اهل علم هستند می‌توانند [تشخیص دهند]- واقعاً آن قِسم که مرحوم آقا این مطالب را در کتاب‌هایشان تقریر و بیان کرده و واقع را گفته‌اند، اگر شما کتاب دیگری دیدید، نزد من بیاورید! از الآن، هشتم ماه رمضان و تا هشتم ماه رمضان سال بعد، به همه یک سال فُرجه می‌دهیم؛ بگویید: این مطالبی که ایشان گفته‌اند به این کیفیت، در این حد، فلان شخص در فلان کتاب هم نقل کرده است. بیاورید! شاید ما اطلاع نداشته باشیم! این چه مسئله‌ای است؟! انسان باید استفاده کند دیگر! حالا یک عده، نه می‌توانند به آنجا برسند و نه می‌توانند ببینند [دیگران به آنجا رسیده‌اند] و دائماً شروع می‌کنند به [شبهه‌افکنی].