مرتب سازی:
جایگاه و ارزش مطالب و مجالس اولیای الهی
13تبیین کلام مرحوم قاضی راجع به مجالس اولیاء
لذا مرحوم قاضی میفرمودند: «در تمام دنیا من گردش کردم و مانند این مجلس نیافتم.» مرحوم قاضی راست و درست میگوید؛ چون آن هِیمنه و اشرافِ روحِ معنویتی که در جلسۀ مرحوم قاضی هست، به آن رتبه و مقام و درجه، در جای دیگری نیست.
بله، ممکن است در جاهای دیگر، مجالس دیگری باشد، روضه، هیئت، سینهزنی و مسجد باشد و افراد خوبی باشند. هر کدام از اینها مسائلی [مخصوص به خود دارند.]
اما آن مجلسی که یک ولیّ الهی، ولیّ فانیِ باقیِ عالمِ بِأمر اللَه و باللَه و فی اللَه، ادارۀ امور تربیتی عدّهای را بر اساس رساندن و رسیدن به همان مبدئی که مافوق آن مبدأ متصوّر نیست بهدست بگیرد، کجا پیدا میشود؟! مسئله این است که مجالس و مطالب زیاد است؛ اما بحث در چگونگی آنها است و مطالبی که مطرح میشود از چه نفْسی بیرون میآید و با چه انگیزهها و صفات و غرائزی ترکیب میشود. صحبت در آن است!
لذا در اینجا امام سجّاد علیه السّلام که میفرماید: «و العائِدُ عَلَیهم بِتَحُنُّنِ رأفَتِک» میخواهد بفرماید: هر قدمی که ما الآن برمیداریم، تحنُّنِ رأفتِ تو است. برای همه باید این مسئله تجربه شده باشد که در هرجا که ما بخواهیم به خود بگیریم [اشتباه کردیم].
الآن وقتی من در این عبارتهای بعد نگاه کردم، دیدم که واقعاً عجیب است. انشاءاللَه برای شبهای بعد [بیان میکنم]. رفقا خسته شدند دیگر، درست است؟! انشاءاللَه شدند!
واقعاً حضرت در اینجا پرده برمیدارد. من که اینطور هستم (اینطور میفهمم) لابد رفقا هم اینطور هستند. واقعاً هرچه دعای ابوحمزه را من میخوانم، انگار دقیقاً امام سجاد جای یکیک ما نشسته است و دارد از زبان ما میگوید. اصلاً مو نمیزند؛ حالاتمان، خصوصیاتمان و رفتارمان [را دقیق بیان میکند.]
تأثیر دعای ابوحمزه و حدیث عنوان بصری بر معرفت
به اعتقاد من میشود گفت: این دعای ابیحمزه، زندگینامۀ انسان است، از بدوِ تولّد که در این دنیا میآید تا وقتی که از این دنیا میرود. این یک بیوگرافی [میباشد که] تمام خصوصیّات و احوال و اطواری که [در انسان هست را بیان میکند]. در مضامین، خیلی شبیه مضامینِ دعای حضرت سیّدالشهداء علیه السّلام در روز عرفه است.